KELİME YAPI TAŞI Kāf Harfi
Kāf Harfi: Bilincin Sınırı, Kozmik Eşik ve İçsel Dağ “Kāf” Bir Harften Fazlası mı? Kur’an’daki hurûf-u mukattaa harfleri, yalnızca fonetik işaretler değil; bilinç, varlık ve vahiy arasında kurulmuş sembolik geçitler gibidir. Bu harfler içinde “Kāf” (ق), tek başına bir sureye isim olacak kadar dikkat çekici bir konuma sahiptir: “Kāf. Şanlı Kur’an’a andolsun…” (Kāf, 50:1) “Kāf”, burada yalnızca bir ses değil; bir çağrı, bir eşik ve bir bilinç kırılmasıdır. Harfin kendisi, insanı düşüncenin sınırına, hakikatin kıyısına ve benliğin derinliklerine davet eder. Kāf Harfi ve “Cebelü’l-Kāf” İslam öncesi ve ezoterik gelenekte geçen Cebelü’l-Kāf (قاف Dağı) , tüm âlemi çevrelediğine inanılan gizemli bir dağdır. Görünmezdir; fakat her şey onun etrafında döner. O, dünyanın son sınırı, gerçekliğin dış çeperidir. Bu mitolojik sembol, Kur’an’daki “Kāf” harfiyle derin bir paralellik taşır. Çünkü Kāf: Bilincin sınırı, Benliğin dış kabuğu, Hakikat ile illüzyon arasında...