NEBÎLERİN SÜNNETİ Mİ, ALLAH’IN SÜNNETİ Mİ?
ONCA NEBÎ GELDİ: KUR’AN’DA NEBÎLERİN SÜNNETİ Mİ, ALLAH’IN SÜNNETİ Mİ? Kur’an’da “sünnet” kelimesini duyduğumuzda zihnimizde hemen “Nebî’nin sözleri, davranışları ve uygulamaları” şeklindeki geleneksel tanım beliriyor. Fakat asıl soru şudur: Kur’an “sünnet” dediğinde gerçekten Nebîlerin kişisel uygulamalarını mı kastediyor, yoksa Allah’ın toplumlar ve nebiler hakkında işlettiği ilahî yasaları mı? Bu sorunun cevabı Kur’an’ın kendi kullanımında aranmalıdır. Kur’an, “sünnet” kavramını açık biçimde Allah’a nispet eder: “Allah’ın, önceden gelip geçmişler hakkındaki sünnetidir. Allah’ın sünnetinde hiçbir değişiklik bulamazsın.” Ahzâb 33:62 Bir başka ayette: “Senden önce gönderdiğimiz resullerimizin sünneti budur. Bizim sünnetimizde hiçbir değişiklik bulamazsın.” İsrâ 17:77 Dikkat edelim: Ayette “resullerin sünneti” denilerek onların kişisel sözleri veya alışkanlıkları aktarılmıyor. “Bizim sünnetimiz” deniliyor. Yani sünnetin sahibi Allah’tır. ONCA NEBÎ GELDİ; HANGİSİNİN...