Nebilerin Düşmanı ŞEYTANLAR
DİNDE SÖZ SAHİBİ Kİ?
Yaldızlı Sözler, Şeytanî Vahiy ve Allah’ın Hüküm Yetkisi
Kur’an’ın ortaya koyduğu temel gerçeklerden biri şudur:
Din konusunda nihai söz sahibi Allah’tır.
Çünkü:
“Hüküm yalnız Allah’ındır.”Yûsuf 12:40
Allah’ın hüküm koyma yetkisini başkasına devretmesi söz konusu değildir. Bu nedenle bir insanın, bir din adamının, bir mezhebin veya herhangi bir otoritenin Allah’ın söylemediği bir şeyi din adına hüküm hâline getirmesi, Kur’an’ın çok ciddi biçimde uyardığı bir alandır.
Kur’an soruyu açıkça sorar:
“Yoksa onların, Allah’ın izin vermediği şeyleri kendileri için dinde yasa yapan ortakları mı var?”Şûrâ 42:21
Demek ki mesele yalnızca Allah’a inanmak değildir.
Allah’ın din koyma yetkisini gerçekten yalnız Allah’a bırakıp bırakmadığımızdır.
ÂDEM’E VERİLEN EMİR VE ŞEYTANIN YÖNTEMİ
Âdem kıssasında Allah açık bir emir verir:
“Ey Âdem! Sen ve eşin cennette yerleşin ve orada dilediğiniz yerden bol bol yiyin; fakat şu ağaca yaklaşmayın. Yoksa zalimlerden olursunuz.”Bakara 2:35
Emir son derece açıktır:
“Ağaca yaklaşmayın.”
Fakat şeytan Âdem’e gelip sadece:
“Allah’ın emrine karşı gel!”
dememiştir.
Kur’an şeytanın yöntemini ayrıntılı biçimde anlatır:
“Derken şeytan, onlara açığa çıkarmış olduğu avret yerlerini göstermek için vesvese verdi ve: ‘Rabbiniz sizi bu ağaçtan ancak melek olmayasınız veya ebedî kalanlardan olmayasınız diye yasakladı’ dedi.”A‘râf 7:20
Ardından:
“Şüphesiz ben size öğüt verenlerdenim.”A‘râf 7:21
Şeytan burada dikkat çekici bir yöntem kullanmaktadır:
Allah’ın emrini tartışmaya açmak, emre bir gerekçe eklemek, kendi sözünü Allah’ın sözüne karıştırmak ve bunu öğüt görüntüsü altında sunmak.
İşte Kur’an’ın şeytanî yöntem olarak gösterdiği şeylerden biri budur.
ŞEYTAN “YALDIZLI SÖZLER” VESİLESİYLE VESVESE VERİR
Kur’an başka bir yerde çok daha açık konuşur:
“Böylece biz her nebiye ins ve cin şeytanlarını düşman kıldık. Bunlar birbirlerine aldatıcı sözleri yaldızlayarak vahyederler.”En‘âm 6:112
Burada son derece dikkat çekici bir ifade vardır:
“Yaldızlanmış sözleri vahyetmek.”
Yani şeytanî etki her zaman çirkin, kaba ve açık bir biçimde ortaya çıkmaz.
Bazen sözler süslüdür.
Bazen sözler dini görünür.
Bazen sözler hikmetli ve etkileyici bir anlatımla sunulur.
Bazen de insanlara:
“Allah böyle buyurdu.”
denilerek kabul ettirilir.
Fakat Kur’an’ın ölçüsü nettir:
Allah gerçekten bunu söyledi mi?
Çünkü Allah’ın söylemediğini Allah’a söylettirmek, din açısından son derece ağır bir iddiadır.
ŞEYTANIN EMRİ: ALLAH HAKKINDA BİLMEDİĞİNİZİ SÖYLEMEK
Kur’an şeytanın insanlara neyi emrettiğini de açıklar:
“Şeytan size ancak kötülüğü, hayasızlığı ve Allah hakkında bilmediğiniz şeyleri söylemenizi emreder.”Bakara 2:169
Dikkat!
Burada yalnızca kötülük ve hayasızlık zikredilmiyor.
“Allah hakkında bilmediğiniz şeyleri söylemek” de şeytanın emri olarak belirtiliyor.
Bu nedenle din adına konuşan herkes kendisine şu soruyu sormalıdır:
Ben Allah’ın söylediğini mi aktarıyorum, yoksa Allah hakkında bilmediğim bir şeyi mi söylüyorum?
“HELAL” VE “HARAM” DEMEK ALLAH’IN YETKİSİDİR
Kur’an bu konuda daha da sert bir uyarı yapar:
“Dillerinizin yalan yere nitelendirmesiyle ‘Şu helaldir, şu haramdır’ demeyin; Allah’a karşı yalan uydurmuş olursunuz.”Nahl 16:116
Buradaki problem sadece yanlış bilgi vermek değildir.
Bir şeyin helal veya haram olduğunu Allah adına ilan etmek, doğrudan dinî hüküm ortaya koymaktır.
Oysa:
“Hüküm yalnız Allah’ındır.”Yûsuf 12:40
Öyleyse bir insanın söylemesi ile Allah’ın söylemesi aynı şey değildir.
Bir âlimin kanaati Allah’ın hükmü değildir.
Bir mezhebin görüşü Allah’ın hükmü değildir.
Bir geleneğin uygulaması Allah’ın hükmü değildir.
Bir toplumun yüzyıllardır yaptığı bir uygulama Allah’ın hükmü değildir.
Allah’ın hükmü, Allah’ın söylediğidir.
ŞEYTANIN ANLAMLI BİR İŞLEVİ
“Şeytan” kavramını yalnızca görünmeyen bir varlık tasavvuruna indirgemek, Kur’an’ın kavramı kullanımındaki işlevsel boyutu görmemize engel olabilir.
Şeytan; insanı Allah’ın yolundan uzaklaştıran, hakikati bozan, vesvese veren, aldatıcı sözleri süsleyen ve insanları Allah hakkında bilmedikleri şeyleri söylemeye yönelten bir unsur olarak karşımıza çıkar.
Bu nedenle şeytanî olanı belirleyen önemli ölçülerden biri yöntemdir.
Allah’ın açık hükmünün yanına başka hükümler koymak...
Allah’ın söylemediğini Allah söylemiş gibi aktarmak...
Dinde Allah’ın izin vermediği yasalar üretmek...
Bunları yaldızlı ve etkileyici sözlerle insanlara kabul ettirmek...
Kur’an’ın anlattığı şeytanî yöntemin tam da dikkat çektiği alandır.
DİNDE “SÖZ SAHİBİ” OLMAK
Kur’an’ın temel sorusu şudur:
“Allah mı, yoksa insanlar mı?”
Eğer din Allah’ın diniyse, din konusunda belirleyici olan da Allah’ın sözüdür.
Nitekim Kur’an şöyle der:
“Allah’tan başka bir hakem mi arayayım? Oysa size Kitab’ı açıklanmış olarak indiren O’dur.”En‘âm 6:114
Ve:
“Rabbinin sözü doğruluk ve adalet bakımından tamamlanmıştır. O’nun sözlerini değiştirecek hiçbir kimse yoktur.”En‘âm 6:115
Öyleyse Müslümanın görevi, herhangi bir insanın din adına söylediği her sözü peşinen kabul etmek değil; söylenen sözü Allah’ın Kitabı karşısında tartmaktır.
Çünkü Allah’ın dininde insanın görevi hüküm koymak değil, Allah’ın hükmüne uymaktır.
SONUÇ: ŞEYTANIN EN TEHLİKELİ SÖZÜ
Şeytanın en tehlikeli sözü belki de:
“Allah’a inanma.”
değildir.
Çünkü bunu söyleyen birini insanlar kolayca fark edebilir.
Asıl tehlikeli olan:
“Allah böyle buyurdu...”
deyip Allah’ın söylemediği bir şeyi Allah’a isnat etmektir.
Âdem’e:
“Ağaca yaklaşmayın.”
denildi.
Şeytan ise Allah’ın emrini yaldızlı sözlerle kuşattı, kendi yorumunu devreye soktu ve onları aldattı.
Bugün de ölçü değişmemiştir:
Bir söz ne kadar güzel, etkileyici, geleneksel veya “dinî” görünürse görünsün; önce şu sorulmalıdır:
Bunu Allah mı söyledi?
Eğer Allah söylemediyse, onu Allah’ın dini diye sunmaya kimsenin hakkı yoktur.
Çünkü:
Ve:
Dinde son söz insanın değil, Allah’ındır.
İnsanların yaldızlı sözlerine değil, Allah’ın açık sözüne kulak verin.
Yorumlar
Yorum Gönder