KURANDA İSA NEBİMİZ
KUR’AN’IN BÜTÜNLÜĞÜNDE NEBİMİZ İSA GELENEKSEL TASAVVURUN METODOLOJİK ELEŞTİRİSİ Kur’an-ı Kerim’in kavramsal örgüsü, kendi içinde sarsılmaz bir mantıksal tutarlılığa ve bütünlüğe sahiptir. Ancak tarihsel süreçte tefsir müktesebatına sızan İsrâiliyyat unsurları, Hristiyanlar ve mitolojik kurgular, Nebilerimizden İsa kıssasını Kur’an’ın temel ilkelerinden kopararak aşkın ve yarı-mitolojik bir düzleme taşımıştır. Bu durumun en somut tezahürleri; ref‘ (yükseltme) ve teveffî (vefat ettirme) kavramları ile Nebi İsa’ya atfedilen olağanüstü tezahürlerin (çamurdan kuşa üfleme, körü/abraşı iyileştirme, ölüleri diriltme) yorumlanmasında karşımıza çıkmaktadır. Geleneksel tasavvur, bu anlatıları ekseriyetle fiziksel-mekânsal bir göğe yükselme ve kozmik-biyolojik mucizeler silsilesi olarak tevil etmiştir. Bu çalışma; bahse konu kavramları ve kıssa unsurlarını Kur’an’ın evrensel ilkeleri (ölümün kaçınılmazlığı, tevhid, peygamberlerin beşerliği) ışığında ve lafızların derin mecazî katmanlar...