İNSANI YARATMADAN ÖNCE KUR’AN’I ÖĞRETMEK
İNSANI YARATMADAN ÖNCE KUR’AN’I ÖĞRETMEK: RAHMÂN SURESİ’NİN SARSICI SIRALAMASI Kur’an’ın bazı ayetleri vardır ki alışılmış okuma biçimiyle okunduğunda sıradan görünür; fakat kelimelerin sırasına, fiillerin öznesine ve ayetlerin birbirleriyle kurduğu ilişkiye dikkat edildiğinde, insanın Kur’an karşısındaki konumunu yeniden düşünmeyi zorunlu kılar. Rahmân Suresi’nin başlangıcı böyledir. Sure dört kısa ayetle son derece yoğun bir yapı kurar: Rahmân. Kur’an’ı öğretti. İnsanı yarattı. Ona beyanı öğretti. Buradaki sıralama ilk bakışta şaşırtıcıdır. Çünkü insan yaratılmadan önce Kur’an’ın öğretilmesinden söz edilmektedir. Alışılmış mantık şöyle çalışır: Önce insan yaratılır, sonra insana bilgi verilir. Fakat Rahmân Suresi böyle başlamaz. Önce öğretme gelir. Sonra insanın yaratılması gelir. Ardından beyanın öğretilmesi gelir. Bu gerçekten bir kronoloji problemi midir? Yoksa Kur’an bize zaman sırasından daha önemli bir şey mi söylüyor? Belki de burada sorun ayette değil, bizim ayeti yalnı...