RÜZGAR ve KULAKLARDAKİ AĞIRLIK
Rüzgâr ve Ağırlık Arasında: Zâriyât Suresi ve “Kavlen Sekîlâ” Tenasübü Kur’an kendisini “ağır bir söz” (kavlen sekîlâ) olarak tanımlar. Bu ağırlık, kelimelerin zor oluşu değil; hakikatin yoğunluğu, sorumluluğun ciddiyeti ve varoluşsal merkez oluşudur. Ağır olan kök salar. Hafif olan savrulur. Zâriyât Suresi rüzgârla açılır. Savuranlarla… Ve burada dikkat çekici bir karşıtlık doğar: Savuran rüzgâr mı ağırdır, savrulan toz mu hafif? Hakikat bu metaforu tersyüz eder. 1. Semantik Derinlik: Zâriyât ve Kavlen Sekîlâ “Zâriyât” savurup dağıtanlar demektir. Toz, polen ve hafif zerreler rüzgârla hareket eder. Paradoks şudur: En hafif olan (toz), en güçlü olan (rüzgâr) tarafından taşınır. Fakat vahiy bu sahnenin pasif unsuru değildir. O, hakikat rüzgârıdır. Zan hafiftir. Geçici düşünceler hafiftir. Putlaşmış ideolojiler hafiftir. Vahiy gelir ve onları dağıtır. Ancak vahyin kendisi savrulmaz. Çünkü o “ağır söz”dür. 2. Kulaklara Ağırlık: İşitmenin Psikolojisi Kur’a...