KUR’AN’DA TÛR, TUVÂ VE VADİ GEOMETRİSİ
KUR’AN’DA TÛR, TUVÂ VE VADİ GEOMETRİSİ YATAY AKIŞ İLE DİKEY YÜKSELİŞİN KESİŞİMİ Giriş: Mekânın Dilinden Hakikatin İnşasına Kur’an-ı Kerim, insan bilincini inşa ederken coğrafi unsurları sadece tarihsel birer dekor veya fiziksel mekânlar olarak kullanmaz; onları sembolik, dilbilimsel ve manevi birer tefekkür levhasına dönüştürür. Bu sembolizmin en çarpıcı ve derinlikli örnekleri, dağ ve vadi kavramlarının yan yana geldiği ilahi sahnelerde karşımıza çıkar. Dağ; dikey ekseni, sarsılmazlığı, sükûneti ve vakarın sarsılmaz kütlesini temsil ederken; vadi, yatay ekseni, akışkanlığı, beşeri etkileşimi ve ilahi muradın insanlık tarihiyle buluştuğu icraat zeminini var eder. Bu makalede Nebilerimizden, Kur’an’daki "vadi" mefhumunun geniş anlamsal haritası çıkarılacak ve bu haritanın zirve noktası olan Nebi Musa’nın Tuvâ (vadi) ile Tûr (dağ) arasındaki zamansız arınma ve yükseliş yolculuğu çözümlenecektir. 1. Kur’an’da Vadi: Hakikatin Akış Yatağı ve İnsanlaşma Sahası Geleneksel sözlükl...