KURANDAN DERSLER ÇIKARMAK 🌐

​Dua Dilinde Zann  “Bizi Doğru Yoldan Ayırma” mı, “Bizi Doğru Yola İlet” mi? ​İnsan dua ederken sadece bir talepte bulunmaz; aslında o anda kendisi, Rabbi ve hakikat karşısındaki konumu hakkında bir hüküm verir. Gündelik dilde sıkça kullandığımız “Rabbimiz bizi doğru yoldan ayırmasın” cümlesi ilk bakışta masum ve dindar bir temenni gibi görünür. Ancak bu ifadenin derinliklerinde, farkında olmadan inşa edilmiş tehlikeli bir zan gizlidir: “Ben zaten doğru yoldayım, sadece bu konumumu korumak istiyorum.” ​Oysa Kur’an’ın inşa ettiği mümin bilinci, bir "varış" sarhoşluğu değil, bir "oluş" ve "arayış" disiplinidir. ​1. Doğru Yolun Sahibi ve Konumu ​Kur’an’da “sırât-ı müstakîm” (dosdoğru yol), insanın üzerine kurulduğu sabit bir mülk değil; kaynağı Allah olan dinamik bir hakikat hattıdır. Hûd Suresi 56. ayette buyurulur: ​ “Şüphesiz Rabbim dosdoğru yol (sırât-ı müstakîm) üzeredir.” ​Bu ayet, sarsıcı bir gerçeği fısıldar: Doğru yol, insanın statik bir ...

--- “Doğru Yola İletmek” Kimin İşidir? – Fatiha 1:6 ve Leyl 92:12 Ayetleri Arasında Tevhidî Bir Gerilim Giriş: Talep mi Yetki mi? Kur’an’ın ilk suresi olan Fâtiha, insanın Allah’a yönelişini temsil eden eşsiz bir duadır. 6. ayette şöyle seslenilir: "İhdinâ's-sırâta’l-mustakîm." "Bizi doğru yola ilet." (Fâtiha, 1:6) Bu ayette kul, yönelişini tanımlar: yol ister, rehberlik bekler, el açar. Ancak aynı Kur’an, bir başka yerde bu açık talebin karşısında mutlak bir otorite beyanı sunar: "İnne ‘alenâ le’l-hudâ." "Kuşkusuz doğru yola iletmek Biz'e aittir." (Leyl, 92:12) Bu iki ayet birlikte okunduğunda Kur’an’da ilginç bir ilahi-hilâfî ilişki kurulmuş olur: Kul dua eder, talepte bulunur; ama hidayet verme iradesi bütünüyle Allah’a aittir. Bu yazıda, bu iki ayet üzerinden doğru yola iletme (hidâyet) eyleminin kimde olduğu, nasıl işlediği ve neden yalnızca Allah’a ait olduğu tematik olarak ele alınacaktır. --- 1. Hidayet Talebi: Fatiha’daki İnsanî ...