Rükû: Gözlemlenebilen Bir Eylem
Kur’an’da Rükû: Gözlemlenebilen Bir Eylem Olarak Gücün Eğilmesi Giriş: Rükû Neden Görülür? Kur’an’da rükû, modern dindarlıkta indirgendigi gibi yalnızca “kişisel ibadet anı” değildir. Aksine Kur’an dili, rükûyu gözlemlenebilen, tespit edilebilen ve toplumsal karşılığı olan bir eylem olarak sunar. Bu tespit, rükû ile ilgili ayetlerde kullanılan fiil kalıpları, sıfatlar ve gramer yapıları incelendiğinde açıkça ortaya çıkar. Kur’an’da bir eylem “görülüyor” olarak niteleniyorsa, bu eylem artık sadece iç dünyaya ait olamaz. Rükû tam olarak böyledir. 1. Ayet Net Konuşur: “Onları Rükû–Secde Halinde Görürsün” Fetih 29: “Onları rükû–secde hâlinde görürsün.” (تَرَاهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا) Burada kullanılan fiil “terâhum” (onları görürsün) fiilidir. Bu, rükûnun: Niyetle sınırlı olmadığını Kalpte gizli bir hâl olmadığını Dışarıdan fark edilen bir duruş olduğunu gösterir Eğer rükû sadece içsel bir tevazu olsaydı, Kur’an “bilirsin” derdi, “hissedersin” derdi; “görürsün” demezdi. 2. Görülen Şey Ne? Be...