KURANDAN DERSLER ÇIKARMAK 🌐

  KUR’AN’DA TÛR, TUVÂ VE VADİ GEOMETRİSİ YATAY AKIŞ İLE DİKEY YÜKSELİŞİN KESİŞİMİ Giriş: Mekânın Dilinden Hakikatin İnşasına Kur’an-ı Kerim, insan bilincini inşa ederken coğrafi unsurları sadece tarihsel birer dekor veya fiziksel mekânlar olarak kullanmaz; onları sembolik, dilbilimsel ve manevi birer tefekkür levhasına dönüştürür. Bu sembolizmin en çarpıcı ve derinlikli örnekleri, dağ ve vadi kavramlarının yan yana geldiği ilahi sahnelerde karşımıza çıkar. Dağ; dikey ekseni, sarsılmazlığı, sükûneti ve vakarın sarsılmaz kütlesini temsil ederken; vadi, yatay ekseni, akışkanlığı, beşeri etkileşimi ve ilahi muradın insanlık tarihiyle buluştuğu icraat zeminini var eder.  Bu makalede Nebilerimizden, Kur’an’daki "vadi" mefhumunun geniş anlamsal haritası çıkarılacak ve bu haritanın zirve noktası olan Nebi Musa’nın Tuvâ (vadi) ile Tûr (dağ) arasındaki zamansız arınma ve yükseliş yolculuğu çözümlenecektir. 1. Kur’an’da Vadi: Hakikatin Akış Yatağı ve İnsanlaşma Sahası Geleneksel sözlükl...

Altı Gün, Yedinci Gün ve Sekizinci Gün: Kozmik Zaman, Bilinç ve Ahiret Düzlemleri I. Giriş: Yaratılışın Süresi - “Yevm” Nedir? Kur’an’da evrenin yaratılışıyla ilgili ayetlerde sıkça geçen “yevm” (يَوْمٍ) kelimesi, dar anlamda “24 saatlik gün” olarak çevrilse de Arapça’da bu sözcük aynı zamanda "dönem", "süreç" veya "devir" anlamına da gelir. Kur’an’da farklı bağlamlarda geçen “bin yıllık bir gün” (Secde 5) ve “elli bin yıllık bir gün” (Me’aric 4) gibi ifadeler, “yevm” kelimesinin mutlak anlamda bir zaman dilimi olarak değil, belirli aşamalardan oluşan süreklilik içeren dönemler olarak anlaşılması gerektiğini gösterir. II. Altı Günde (Devirde) Yaratılış Kur’an, evrenin ve yeryüzünün altı yevm/devir içinde yaratıldığını altı farklı ayette bildirir: “Rabbiniz, gökleri ve yeri altı günde yaratan, sonra Arş’a istiva eden Allah’tır.” (A’râf 7:54; Hud 11:7; Yunus 10:3; Furkan 25:59; Secde 32:4; Hadid 57:4) Buradaki “altı gün” ifadesi, bilimsel kozmol...