Vahyin Huzurunda Mutlak Edep
Sesini Kısmak, Nefsini Susturmaktır: Vahyin Huzurunda "Mutlak Edep" Kur’an-ı Kerim’de Hucurât Suresi ile zirve noktasına ulaşan "sesi alçaltma" emri, aslında beşeriyetin vahiyle kurduğu ilişkinin bir kuralıdır. Bu kural, sadece son Nebi ile sınırlı değil; Nuh’tan Musa’ya, İbrahim’den İsa’ya kadar tüm elçilerin şahsında tecelli eden "insan haddini bilme" disiplinidir. 1. Kadim Bir İtiraz Biçimi: Sesini Değil, Sözünü Yükseltmek Tarih boyunca peygamberlerin karşısına çıkan inkârcıların ortak özelliği, bağırarak hakikati bastırma çabasıdır. Nuh (as) tebliğ ederken kavmi ne yapmıştı? “Parmaklarını kulaklarına tıkadılar...” (Nuh, 7). Bu, tarihteki ilk "ses yükseltme" eylemidir. Kulak tıkamak, aslında içsel bir bağırmadır: "Seni duymak istemiyorum, çünkü duyarsam egom sarsılacak!" Peygamberin yanında kısık sesle konuşmak; parmakları kulaklardan çekmek, gürültülü ideolojileri susturmak ve vahyin o ince, derin sadasına kalbi açmaktır. 2....