HAKİKATİN RÜCÛU: İSYAN VE İLAHÎ NİZAM
HAKİKATİN RÜCÛU: TÂHÂ SURESİ BAĞLAMINDA ZAMAN, İSYAN VE İLAHÎ NİZAM Giriş: Varlığın Esası Olarak Esmâ-i Hüsnâ İslam düşünce atlasında ve Kur'an-ı Kerim’in kavramsal örgüsünde Yaratıcıyı tanımak, O’nun isimlerini doğru bir marifet tasavvuruyla idrak etmekle başlar. A'râf Suresi’nde beyan edilen "En güzel isimler Allah’ındır" ilkesi, yalnızca estetik bir seçkinliği değil; mutlak kemali, kusursuzluğu ve her türlü eksiklikten uzak olmayı (noksanlıktan tenzihi) ifade eder. Beşerdeki her olumlu vasıf geçici, sınırlı ve gölgeli iken; ilahi isimler varlığın ve hakikatin asıl kaynağıdır. Kul, evrende şahit olduğu nizamı, adalet ve merhameti bu isimlerin tecellileri üzerinden okur. Zat-ı ilahiyi bütünüyle kuşatamayan insan aklı için bu isimler, Yaratan ile yaratılan arasında kurulan en temel bilgi köprüsü ve kulun sığınacağı mutlak sığınaktır. Ancak bu isimlerin kâinattaki tecellisi statik bir seyir izlemez; zamanın, mekânın ve insan yazgısının içinde dinamik bir ritimle aka...