KURANDAN DERSLER ÇIKARMAK 🌐

Sekar: Levha, Ateş ve Kaçışı Olmayan İlâhî İşleyiş Bilinen Bir Olgu – Açığa Çıkan Bir Hakikat Kur’ân’da cehennem anlatımı, salt bir korkutma dili değil; insanın hakikatle zorunlu yüzleşmesini sağlayan çok katmanlı bir işleyiş olarak sunulur. Bu anlatımın merkez kavramlarından biri, yalnızca Müddessir Suresi’nde geçen **“Sekar”**dır. Sekar, Kur’ân’ın başka ayetlerinde dağıtılmış cehennem tasvirlerini kendisinde toplayan, onları anlamlandıran çekirdek bir kavram niteliği taşır. Müddessir 31’de özellikle şu ifade yer alır: “Bu (19), kendilerine kitap verilenlerin kesin bilgi edinmesi içindir…” Bu cümle, Sekar anlatısının muhatap kitlesinin herkesle aynı olmadığını açıkça ortaya koyar. Burada Kur’ân, Ehl-i Kitap’a özgü bir tanınırlık alanına hitap eder. 1. Sekar’ın Temel Niteliği: “Ne Bırakır Ne Yok Eder” Sekar, Müddessir 28–29’da şöyle tanımlanır: “Ne bırakır ne de yok eder. Beşer için levvâhadır.” Bu ifade, Kur’ân’daki diğer cehennem ayetleriyle birlikte okunduğunda öne...

  Kozmik Bir Ayna ve Toplumsal Bir Ayraç Olarak Kamer Kur’an’da Ay, Nur, Zaman ve Şikâk Hakikati Kur’an-ı Kerim’de evren, insanın dışında işleyen nötr bir mekanizma değil; ayetlerle konuşan, bilinç uyandıran bir kevnî kitaptır . Bu kitapta gök cisimleri, salt fiziksel varlıklar olarak değil; anlam, ölçü ve uyarı taşıyan işaretler olarak yer alır. Kamer (Ay), bu işaretlerin en çok katmanlı olanlarından biridir. Çünkü o, aynı anda nurun mahiyetini , zamanın düzenini , itaatin estetiğini ve nihayetinde hakikat karşısındaki toplumsal ayrışmayı temsil eder. Kur’an, Ay üzerinden insana şunu öğretir: Gökyüzünde okunan ayetler, yerdeki zihinleri ayırır. 1. Işık: Kaynak ile Yansıma Arasındaki İlahi Denge Kur’an’ın ışık dili, basit bir betimleme değil; derin bir ontolojik ayrımdır : “Güneşi bir z iya , Ay’ı bir nur kıldı.” (Yûnus, 10:5) Bu ayet, iki varlık arasındaki farktan çok, iki varoluş biçimini ortaya koyar: Şems (Güneş) : Kaynak, üretici, yakıcı – menba Kamer (Ay...

Kamer Suresi (54. Sure), Kur’an’da kıyamet vurgusunu en dramatik biçimde veren, tarihi kıssalarla gelecek uyarılarını iç içe dokuyan bir suredir.  🌕 1. Kıyametin Gelişini Ay’ın Yarılmasıyla Başlatması (Ayet 1) "Saat yaklaştı ve ay yarıldı." Bu ayet, Kur’an’daki en çarpıcı kozmik olaylardan biriyle başlar. Burada geçen " ay yarıldı " ifadesi: Zamanın yarılması nı, yani tarihin ikiye bölünmesini (vahiy öncesi ve sonrası çağlar) sembolize eder. Ay, geceyi aydınlatan , ama ışığını başkasından (güneşten) alan bir varlıktır. Bu, tarihte hakikatin parıltısını taşıyan ama kaynağı olmayan medeniyetlere benzer. Ayın yarılması, onların çöküşünü de ima eder. 🧠 Şaşırtıcı Yorum: "Ay" , bir ümmeti veya uygarlığı temsil ediyor olabilir: Parlayan ama ışığı ödünç alan bir güç. Yarılması, hakikatten kopan bir medeniyetin dağılması dır. 🌀 2. “Andolsun ki öğüt için Kur’an'ı kolaylaştırdık…” (4 kez tekrar) Bu ayet (17, 22, 32, 40) her kıssa sonunda...

 🌛 AYIN YARILMASI HADİSESİ  "Saat yaklaştı ve ay yarıldı." (Kamer, 54:1) --- I. Sembolik ve Sosyo-Psikolojik Yorum 1. "Saat yaklaştı": Bu ifade, hem bireysel hem toplumsal bir "hakikat anı"na işaret eder. Kıyamet yalnızca kozmik bir yıkım değil; hak ile batılın ayrıştığı, hakikatin gizliliğini yitirdiği, gerçeklerin açığa çıktığı bir "hesap vakti"dir. Bu, hem tarihsel süreçlerde hem bireyin iç dünyasında yaşanabilir. 2. "Ay yarıldı": "Ay" (kamer), zamanın ritmini belirleyen, toplumsal düzeni simgeleyen bir gök cismidir. Ayın "yarılması" ise, toplumun düzeninde, algısında ya da birlik yapısında bir kırılmaya işaret eder. Bu kırılma, vahyin gelişiyle hakikat karşısında insanların bölünmesi, ayrışması, toplumsal çatlamalar yaşanması gibi sosyolojik sonuçları da kapsar. --- II. Toplumun Vahye Tepkisi: Tarihsel ve Evrensel Ayrışma Kamer Suresi’nin devamında Nuh, Âd, Semûd ve Lut kavimlerine dair kıssalar anlatılır. Her b...