Sınır ve Sonsuzluk: “Vakit”, “Dehr” ve “Ecel”
.jpg)
Sınır ve Sonsuzluk: “Vakit”, “Dehr” ve “Ecel” Ekseninde İnsanın Varlık Algısı Kur’an-ı Kerim, fiziksel evrenin işleyişini açıklayan bir fen kitabı değildir; insanın varoluşsal serüvenine, sınırlarına ve sorumluluklarına dair bir rehberdir. Bu rehberlik, zamanın farklı katmanları üzerinden insanın kendini konumlandırmasını sağlar. Kur’an’da zaman, tek boyutlu bir akış olarak değil; “Dehr”, “Vakit” ve “Ecel” kavramlarıyla çok katmanlı bir ontoloji içinde sunulur. Bu üçlü yapı, insanın hiçlikten varlığa gelişini, bu varlık içindeki sorumluluğunu ve kaçınılmaz sonunu birlikte anlamlandırır. 1. “Dehr”: Mutlak Oluş ve Unutulmuş Başlangıç “Dehr” kavramı, Kur’an’da insanın varlık sahnesine çıkmadan önceki “anılmayan” halini ve mutlak zaman ufkunu ifade eder. İnsan Suresi’nin ilk ayeti bu hakikati çarpıcı bir şekilde dile getirir: “İnsanın üzerinden, henüz anılan bir şey olmadığı uzun bir zaman (dehr) geçmedi mi?” (İnsan, 1) Burada “Dehr”, ölçülebilir bir zaman dilimi değil; insanın yokl...