KURANDAN DERSLER ÇIKARMAK 🌐

Kur’an’daki "Nur" (Sürekli Işık) ile "Berk" (Şimşek/Anlık Parıltı)   insanın istikametini belirleyen en temel ayrıştırıcıdır. ​Nurla Yürümek mi, Şimşekle Aldanmak mı? ​Kur’an’da Kalıcı Aydınlık ile Geçici Parıltı Ayrımı ​Kur’an, insanın hakikatle kurduğu ilişkiyi ışık metaforu üzerinden tasvir ederken, ışığın kaynağına ve sürekliliğine dikkat çeker. Bu ayrım; iman ile nifak, vahiy ile zann, hidayet ile anlık heyecanlar arasındaki farkı ortaya koyur. ​1. Nur Varsa Karanlık Engel Değildir ​Kur’an’da iman edenlerin nuru, sadece bir "görme" aracı değil, bir "yol alış" enerjisidir: ​ “O gün mümin erkekleri ve mümin kadınları görürsün; nurları önlerinden ve sağlarından koşar.” (Hadîd, 57/12) ​ Tespit: Nur, dış dünyadaki karanlığı yok etmekten ziyade, yolcunun içindeki pusulayı aktif hale getirir. Mümin, şartların zifiri karanlık olduğu (sosyal çöküş, zulüm, cehalet) anlarda bile yalpalamaz. Çünkü nuru "önünde ve sağında" ona eşl...

  Işık Tek, Karanlıklar Çok: Gerçek ve Yanlışın Evrensel Yasası 🌌 Giriş: Dilin İçindeki Bilgelik Mimarı Kur’an’ın kelime seçimlerinde tesadüfe yer yoktur; her bir sözcük, evrensel bir yasayı fısıldar. En basit görünen bir çoğul–tekil tercihi dahi, insan zihninin işleyişine ve varoluşun temel ayrımına dair büyük bir anlam taşır. Bu bağlamda, metnin tamamında "zulümât" (karanlıklar) kelimesinin her zaman çoğul , "nûr" (ışık/aydınlık) kelimesinin ise daima tekil oluşu; hakikat ile yanlış ayrımının sadece dilsel bir biçimi değil, kozmik bir haritasıdır. Kur’an'ın karanlıkları çoğul kılması; yanlışın, sapmanın, bozulmanın ve gerçekten uzaklaşmanın parçalayıcı, kararsız ve dağınık doğasına işaret eder. Buna karşılık, Işığın tekil oluşu ise, hakikatin birleşik, tutarlı, yalın ve bütünsel karakterini vurgular. Bu yapı, Kur’an diline işlenmiş temel bir bilgi ilkesidir: Gerçek tektir; yanlış ise çoktur. 1. 🌟 Tekil Işık: Gerçeğin Birlik Üzerine Kuruluşu Kur’an’da...