Kayıtlar

Ekim, 2026 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

İnsan Ömrünün Değişen Tutkuları

Resim
  İnsan Ömrünün Değişen Tutkuları: Âl-i İmrân 14. Ayet Işığında Dünya Nimetleri, Yaşlanma ve Kalbin İmtihanı Giriş: İnsan Yaşlanır, Beden Değişir; Peki Dünya Tutkuları Azalır mı? İnsan dünyaya geldiği andan itibaren ihtiyaçları, beklentileri ve arzularıyla bir hayat yolculuğuna başlar. Çocuklukta başka şeylere ilgi duyar, gençlikte başka hayallerin peşinden koşar, olgunluk döneminde farklı hedefler belirler. Yaş ilerledikçe ise çoğu zaman sahip olduklarını korumaya, biriktirdiklerini çoğaltmaya ve geride bırakacaklarını güvence altına almaya çalışır. Beden yaşlanır, güç azalır, zaman daralır. Fakat insanın dünyaya duyduğu bağlılık her zaman aynı oranda azalmaz. Hatta bazen insanın bedeni dünyadan uzaklaşırken kalbi dünyaya daha fazla bağlanır. Kur’an, insanın bu yönünü Âl-i İmrân Suresi'nin 14. ayetinde son derece çarpıcı bir şekilde ortaya koyar: Kadınlara, oğullara, yük yük altın ve gümüşe, salma atlara, davarlara ve ekinlere duyulan şiddetli arzu insanlara süslü gösterildi...

BOYNUMUZDAKİ GÖRÜNMEZ KUŞ 🕊

Resim
  BOYNUMUZDAKİ GÖRÜNMEZ KUŞ: KUŞUMUZ DA AMELİMİZ DE BİZİMLE! Talih kuşunu bekleyen insan, kendi kuşunu boynunda taşıdığını biliyor mu? İnsan, hayatı boyunca talihini arar. Kimi gökten bir talih kuşunun konmasını bekler, kimi uğur getirsin diye çeşitli nesnelere sarılır, kimi de başına gelen iyilikleri veya kötülükleri şansa, kadere, uğura ya da uğursuzluğa bağlar. Oysa Kur'an, insanın talihini aradığı yeri değiştirir. Bizi gökyüzüne, uçan kuşlara veya görünmeyen şanslara değil, kendi yaptıklarımıza bakmaya çağırır. İsrâ Suresi 13. ayette şöyle buyrulur: "Her insanın kuşunu (tâirini) boynuna doladık. Kıyamet günü onun için açılmış olarak bulacağı bir kitap çıkarırız." (İsrâ 17:13) Bu ayetteki ifade son derece düşündürücüdür: Kuşunu boynuna doladık! Neden kuş? Neden boyun? 1. Kuşumuz boynumuzda: Talih dediğimiz şey aslında ne? Arapçada طَائِر (tâir) kelimesi uçan kuş anlamına gelir. Ancak Kur'an'daki kullanımı yalnızca biyolojik bir kuşla sınırlı değildir....

TEVRAT, İNCİL VE KUR’AN’IN VAHİY BİRLİĞİ

Resim
TEK KAYNAK, FARKLI HÜKÜMLER Mİ? TEVRAT, İNCİL VE KUR’AN’IN VAHİY BİRLİĞİ Giriş: Allah’ın indirdiği kitaplar birbirinden bağımsız dinler mi? Tevrat, İncil ve Kur’an’ı birbirinden kopuk, farklı ilahlara veya birbirleriyle ilgisiz dinî otoritelere ait kitaplar gibi mi düşünmeliyiz? Yoksa bunlar, kaynağı aynı olan ilahî vahyin farklı dönemlerdeki bildirimleri midir? Kur’an bu soruya önemli bir çerçeve sunar. Tevrat’ı da İncil’i de Kur’an’ı da Allah’ın indirdiği vahiyler olarak tanıtır. Bununla birlikte, kitapların aynı kaynaktan gelmesi, içerdikleri bütün hükümlerin birebir aynı olduğu anlamına gelmez. Öyleyse asıl mesele, vahiylerin kaynak birliği ile hükümler arasındaki farklılığı birbirine karıştırmadan anlamaktır. Daha da önemlisi, farklı dönemlerde gönderilen nebilerin birbirinden bağımsız dinlerin kurucuları olmadığını, hepsinin aynı ilahî çağrının taşıyıcıları olduğunu kavramaktır. 1. Tevrat, İncil ve Kur’an’ın kaynağı birdir Mâide suresinin 44. ayetinde Tevrat’ın Allah tarafından i...

Peygamberi Vahyedilenden Ayırma Çabaları

Resim
  Peygamberi Vahyedilenden Ayırma Çabaları:  Vahiyden Taviz Vermenin Bedeli Kur’an’da son derece çarpıcı bir uyarı vardır: Allah’ın Son Nebisi bile kendisine vahyedilenden uzaklaştırılmaya çalışılmıştır. Öyleyse kendisini dinin otoritesi gören, sözünü Allah’ın kitabının yanına koyan veya kendi yorumlarını dinin değişmez hükümleri gibi sunan insanlar ne kadar güvende olduklarını sanıyorlar? İsrâ Suresi’nin 73-75. ayetleri, yalnızca geçmişte yaşanmış bir baskı girişimini anlatmaz. Aynı zamanda vahiy karşısında insanın nasıl bir sınavla karşılaşabileceğini ve hakikatten taviz vermenin ne kadar ağır sonuçlar doğurabileceğini gösterir. Allah şöyle buyurur: “Onlar, sana vahyettiğimizden başkasını Bize karşı uydurman için neredeyse seni, sana vahyettiğimizden uzaklaştıracaklardı. O zaman seni dost edinirlerdi. Seni sebatkâr kılmasaydık, andolsun, neredeyse onlara birazcık meyledecektin. O takdirde sana hayatın da katmerli azabını, ölümün de katmerli azabını tattırırdık. Sonra ke...

Arayüzünde Şirk, Vesile ve Nesneleştirilen Kutsallar

Resim
Arayüzünde Şirk, Vesile ve Nesneleştirilen Kutsallar: Putperest Zihniyete Kur'ânî Bir Eleştiri   İsrâ Sûresi’nin 56 ve 57. ayet-i kerimeleri, Kur’ân-ı Kerîm’in tevhîd inancını ve ibadette yalnız Allah’a yönelme ilkesini en yalın, sarsıcı ve mantıki derinlikle ortaya koyduğu beyanlardandır. Bu iki ayet, yalnızca tarihsel olarak taştan ve tahtadan yapılmış putlara tapan mekanik putperestliğe değil; aynı zamanda kul ile Yaratıcı arasına sahte yetkilerle donatılmış varlıklar yerleştiren zihinsel ve manevi putperestliğe de evrensel bir ders vermektedir.  İbadet ve Sığınmanın Yalnızca Yaratıcı’ya Özgülüğü İnsanlık tarihi boyunca tevhid inancının karşısındaki en büyük sapma, Allah’ın varlığını tamamen reddetmekten ziyade, O’na ulaşma veya O’nun katında şefaatçi olma iddiasıyla aracı kılınan varlıkları kutsallaştırmak olmuştur. Nitekim Kur’ân-ı Kerîm, Mekke müşriklerinin profilini çizerken onların "Biz bunlara, sırf bizi Allah’a daha çok yaklaştırsınlar diye kulluk ediyoruz...

ÇAĞRILARIN EN BÜYÜĞÜ VE YANKISI

Resim
ÇAĞRILARIN EN BÜYÜĞÜ VE YANKISI Varoluş, Tek Olan’ın sözü ve kudretiyle başlamış; insan zihni, ruhu ve bedeni bu ilahi kelamın muhatabı kılınmıştır. Kur’an-ı Kerim, varlığın hakikatine dair sunduğu anlatılarda zamanın sınırlarını aşan evrensel bir yasayı gözler önüne serer: Allah’ın çağrısı ve yaratılmışın bu çağrıya hamd ile boyun eğişi. Bu çağrı, yalnızca dünya hayatında imtiyaz veya sorumluluk yükleyen bir davet değildir. Aynı zamanda toprağın bağrında yatan insanoğlunun yeniden diriltilerek mahşer meydanında toplanacağı o son günden, yani "Ba's" (yeniden diriliş) anından haber veren kozmik bir hakikattir. Kur'an metninde çağrı ( da'vet ) ve bu çağrıya icabet etme eylemi, kulun Rabbini hamd ile yüceltmesiyle kopmaz bir bağ içerisinde ele alınır. 1. DÜNYA VE AHİRET DÜZLEMİNDE "ÇAĞRIYA İCABET" Kur’an-ı Kur'an'da Resul ve müminler üzerinden kurulan ilahi ilişki, insanı diri tutan bir hayata çağırır: "Ey iman edenler! İman edenleri, si...

Göğüslerde Büyüyen "DİRİLİŞ FITRATI"

Resim
  Göğüslerde Büyüyen: Ölüm, Bilinç ve Yeniden Yaratılışın Metafiziği Yeniden yaratılmak, insanın fıtratında vardır.  İnsanoğlu, tarih boyunca varoluşunun sınırlarını sorgulamıştır. Topraktan gelip yine toprağa dönecek, kemikleri çürüyüp toz toprak olacaka beden, nasıl olur da yeniden hayata döndürülebilirdi? İsrâ Suresi'nin 49. ayeti, inkarcıların bu kadim şüphesini en net haliyle gözler önüne serer: “Biz kemik yığını ve toz toprak olduktan sonra, gerçekten de yeni bir yaratılışla mı diriltileceğiz?” Bu soruya verilen ilahi cevap, sadece bir ahiret inancını hatırlatmakla kalmaz; aynı zamanda evrenin, maddenin ve insan bilincinin doğasına dair sarsıcı bir meydan okuma sunar: “De ki: İster taş ister demir olun; veya göğüslerinizde büyüyen herhangi bir varlık...” 1. "Taş veya Demir" Olmak: Maddenin Aşılmazlığına Dair İllüzyon İnsan aklı, ölümü ve çürümeyi mutlak bir son olarak görür. Kemiklerin toz olmasından öte, eğer insan bedeni katılaşmış bir taş veya endüstriyel bir de...

Rabb'in Tek Anılması Neden Rahatsız eder?

Resim
Tevhid Bilinci ve Kalbin Sükûneti: Allah'ın Tekliği mi, Allah'a Yakınlaştırıldığı Söylenenler mi? Giriş: Allah'ın Rab olarak Tekliği Neden Bazılarını Rahatsız Eder? Kur’an’da tevhid, yalnızca Allah’ın bir olduğunu kabul etmekten ibaret değildir. Tevhid, Allah’ın hükümde, dinin belirlenmesinde ve kullukta tek merci olduğunu kabul etmektir. Bu nedenle tevhid meselesi, insanın yalnızca neye inandığıyla değil, din adına kimin sözüne hangi konumu verdiğiyle de ilgilidir. İsrâ sûresinin 46. ayeti, bu konuda sarsıcı bir gerçeği ortaya koyar: “Kur’an’ı anlamamaları için kalplerinin üzerine örtüler, kulaklarına da ağırlık koyarız. Kur’an’da Rabbini bir tek olarak andığın zaman, ahirete inanmayanlar nefretle uzaklaşırlar.” (İsrâ 17:46) Ayetin dikkat çektiği nokta açıktır: Allah’ın tek başına anılması, bazı insanlarda rahatsızlık meydana getirmektedir. Buradaki vahdehû ifadesi, O’nun tek başına anılmasına dikkat çeker. Öyleyse şu soruyu sormak gerekir: Allah’ın tek başına anılması ne...

Seninle ahirete inanmayanlar arasına görünmez bir perde ?

Resim
  Kur’an Okunurken Araya Giren Görünmez Perde: İsrâ Suresi 45. Ayetteki “Seninle” İfadesi Ne Anlatıyor? Giriş: Nebi’nin Vefatıyla Ortadan Kalkan Bir Ayet mi? Buradaki "sen", tarihsel olarak ilk muhatap olan Nebimizi kapsamakla birlikte, esasen Kur’an’ı okuyan, onu hayata taşıyan ve tebliğ eden her mümini kapsar. Kur’an’da bazı ifadeler vardır ki ilk bakışta yalnızca belirli bir dönemde yaşanmış bir olayı anlatıyor gibi görünür. Ancak ayetin kelimeleri, siyak ve sibakı, Kur’an’ın bütünündeki anlam ilişkileri birlikte incelendiğinde, meselenin tarihsel bir olaydan çok daha derin olduğu anlaşılır. İsrâ suresinin 45. ayetinde geçen “seninle onlar arasına görünmez bir perde koyarız” ifadesi de bu açıdan dikkat çekicidir. Ayet, Kur’an okunmasıyla başlayan bir durumu anlatır: “Kur’an okuduğun zaman seninle ahirete inanmayanlar arasına görünmez bir perde koyarız.” (İsrâ 17:45, anlam aktarımı) Burada önemli bir soru ortaya çıkar: Ayetteki “seninle” ifadesi yalnızca Nebimize mi aittir...