Din Tüccarları ile Din Düşmanlarının Gizli Ortaklığı 🎭
Uydurulan Dinden, İndirilen Dine Dönüş
📖 Giriş: Sorun Din mi, Din Adına Üretilen Sistem mi?
Kur’an, sadece geçmiş toplumların hikâyelerini anlatan bir kitap değildir. O, insanın Rabbiyle, kendisiyle ve toplumla ilişkisini düzenleyen yaşayan bir vahiydir. Bu nedenle Kur’an'ın mesajı belirli bir çağın şartlarına hapsedilemez. Çünkü hayat değişir, toplumlar değişir, bilgi değişir; fakat insanın hakikat arayışı değişmez.
Kur’an bu değişime karşı donuk bir yapı sunmaz. Aksine, Allah'ın yaratmasının sürekli devam ettiğini bildirir:
"Göklerde ve yerde bulunan herkes O'ndan ister. O her an bir iştedir."(Rahmân 55:29)
İşte Kur’an'ın mucizevi yönlerinden biri de budur: Değişen zamanlara cevap verirken özünü kaybetmez.
Bu nedenle İslam'ın Hristiyanlık benzeri bir reforma ihtiyacı yoktur. Çünkü reform bozulmuş bir kaynağı düzeltme girişimidir. Kur’an ise bozulmamıştır.
Fakat bugün önümüzde başka bir sorun vardır:
Bir tarafta dini hurafelerle dolduran dinci yobazlık, diğer tarafta bu hurafeleri İslam diye sunup dine saldıran dinsiz yobazlık.
İlginç olan ise her iki tarafın da aynı kaynaktan beslenmesidir: Uydurulan din.
⚖️ Aynı Madalyonun İki Yüzü
Dinci yobaz, yüzyıllar boyunca üretilmiş rivayetleri, mezhep taassubunu ve geleneksel kabulleri dinin kendisi haline getirir.
Dinsiz yobaz ise tam olarak bu çarpıtılmış sistemi göstererek:
"İşte sizin dininiz budur!"
der ve İslam'ı mahkûm etmeye çalışır.
Böylece biri dini korku aracı haline getirirken, diğeri aynı korkuyu kullanarak insanları dinden uzaklaştırır.
Oysa Allah, insanların kendi görüşlerini dine eklemelerini açıkça yasaklamıştır:
"Dillerinizin yalan yere nitelendirmesi dolayısıyla 'Bu helaldir, şu haramdır' demeyin. Çünkü Allah'a karşı yalan uydurmuş olursunuz."
(Nahl 16:116)
Kur’an'a göre dinin sahibi Allah'tır.
🏛️ Neden Kur’an'dan Rahatsız Oluyorlar?
Kur’an merkezli bir anlayış ortaya çıktığında her iki taraf da rahatsız olur.
Çünkü Kur’an;
Dinsiz yobazın kullandığı hurafe malzemelerini elinden alır.
Dinci yobazın ise kurduğu otoriteyi sarsar.
Birinin saldırı aracı yok olur.
Diğerinin ise din üzerindeki tekeli.
Bu nedenle tarih boyunca Kur’an'a en sert tepkiyi çoğu zaman mevcut düzenden çıkar sağlayan kesimler vermiştir.
Kur’an bunu şu şekilde haber verir:
"Biz hangi ülkeye bir uyarıcı gönderdiysek, oranın refah içinde şımarmış önde gelenleri mutlaka:
'Biz sizin gönderildiğiniz şeyi inkâr ediyoruz' dediler."
(Sebe 34:34)
Hakikat ortaya çıktığında ilk rahatsız olanlar genellikle makamlarını, statülerini ve otoritelerini kaybetmek istemeyenlerdir.
Bu dün böyleydi.
Bugün de farklı değildir.
👑 Din Üzerinden Kurulan Otorite
Kur’an'ın doğrudan anlaşılması, aracıların önemini azaltır.
İşte tam da bu nedenle bazı çevreler insanların Kur’an ile doğrudan buluşmasını istemez.
Çünkü insanlar Allah'ın kitabını okuyup anlamaya başladıklarında şu soruları sormaya başlar:
Bu hüküm gerçekten Kur’an'da var mı?
Bu yasak Allah'tan mı geliyor?
Bu mezhepsel görüşün delili nedir?
Bu rivayet Kur’an'a uyuyor mu?
Bu soruların çoğalması, kutsallaştırılmış insan otoritelerinin sorgulanmasına yol açar.
Tarih boyunca birçok dini yapı tam da bu nedenle metinden çok yorumcuları öne çıkarmıştır.
⛪ Engizisyonun Farklı Versiyonları
Müslümanlar haklı olarak Orta Çağ kilisesinin uygulamalarını eleştirir:
Endüljans satılması,
Günah çıkarma sistemi,
Kilisenin cennet-cehennem üzerinde yetki iddia etmesi,
İnsanların aforoz edilmesi.
Fakat benzer mantık farklı isimlerle İslam dünyasında da ortaya çıkmıştır.
Bugün:
İnsanları kolayca tekfir etmek,
Mezhebi Allah'ın diniyle özdeşleştirmek,
Şeyhlere mutlak bağlılık istemek,
Rüyaları ve menkıbeleri vahiy seviyesine çıkarmak,
aynı zihniyetin farklı görünümleridir.
Kur’an bu tehlikeye karşı açık bir uyarıda bulunur:
"Onlar Allah'ı bırakıp bilginlerini ve rahiplerini rabler edindiler."
(Tevbe 9:31)
Bir insanın Allah adına hüküm koyma yetkisi yoktur.
Allah'ın yerine geçemez.
📜 Emevi-Abbasi Mirası ve Dinin Siyasallaşması
İslam tarihinin belirli dönemlerinde siyasi iktidarlar dini kendi çıkarlarına göre yorumlamışlardır.
Saltanat sistemleri;
itaati kutsallaştıran,
yöneticiyi sorgulanamaz hale getiren,
mezhepleri kimlik unsuruna dönüştüren
bir anlayış üretmiştir.
Zamanla Allah'ın dini ile insanların ürettiği dini yorumlar iç içe geçmiştir.
Böylece din;
Hanefi,
Şafii,
Maliki,
Hanbeli,
Şii
gibi kimliklerle anılır hale gelmiştir.
Oysa Kur’an'ın çağrısı mezhebe değil, Allah'a teslimiyettir.
Bu nedenle şöyle buyurur:
"Dinlerini parça parça edip grup grup olanlar var ya, senin onlarla hiçbir ilişkin yoktur."
(En'âm 6:159)
🔄 Çözüm Reform Değil, Kaynağa Dönüştür
Bazıları çözüm olarak dini reforme etmeyi önerir.
Fakat burada temel soru şudur:
Reforme edilmesi gereken şey Kur’an mıdır?
Yoksa Kur’an'ın üzerine yığılmış olan insan ürünü katmanlar mı?
Kur’an bozulmuş değildir.
Bozulan, insanların ürettiği dini sistemlerdir.
Bu nedenle yapılması gereken:
Allah'ın kitabını merkeze almak,
Dini Allah'a özgülemek,
Hurafeleri ayıklamak,
Rivayetleri Kur’an süzgecinden geçirmek,
Kutsallaştırılmış insan otoritelerini sorgulamaktır.
Yani reform değil;
öze dönüş.
🌱 Sonuç: İndirilen Din mi, Uydurulan Din mi?
Bugün insanlığın önünde iki seçenek bulunmaktadır:
Birincisi;
İkincisi ise;
Asıl mücadele dindarlar ile dinsizler arasında değildir.
Asıl mücadele;
İndirilen Din ile Uydurulan Din arasındadır.
Ve bu mücadelede çözüm yeni bir din üretmek değil;
Allah'ın gönderdiği mesaja yeniden dönmektir.
"Bu benim dosdoğru yolumdur. Ona uyun. Başka yollara uymayın ki sizi O'nun yolundan ayırmasın."
(En'âm 6:153)
Yorumlar
Yorum Gönder