RUH, 50.000 YIL VE DÜZENİN BOZULMASI
RUH, 50.000 YIL VE DÜZENİN BOZULMASI
Kur’an’da Zaman ve Hukukî Düzenin Çözülme Anı
1. GİRİŞ — Zamanı Ölçen Düzen, Düzeni Bozan Zaman
Kur’an’da kıyamet anlatısı çoğu zihinde “felaket”, “kaos”, “yıkım” imgeleriyle dolaşır; oysa Kur’an kendi iç dilinde kıyameti bir zaman ve düzenin kopuşu olarak çizer.
Bu kopuşun dili sadece kozmik değil; hukukî, idari ve bilgiseldir.
Mearic’te geçen meşhur ifade:
“Melekler ve Rûh ona çıkarlar — miktarı elli bin yıl olan bir günde.”(Me'aric 70:4)
Bu, fevkalade teknik bir ifade:
-
sübjektif değil,
-
masalsı değil,
-
astronomik değil.
Düzenin işlediği zaman ile düzenin bozulduğu zaman arasındaki farkı gösterir.
2. “Rûh” — Kozmik İdare ve Bilgi Taşıyıcısı
Kur’an’da Rûh:
-
vahyin taşıyıcısı (Şuarâ 193)
-
bilgiyi ulaştıran unsur (Nahl 102)
-
“iş” ve “emir” ile bağlantılı (Kadr 4)
-
yaratılışta “form veren nefes” (Hicr 29)
Bu bağlamlar Rûh’u “kozmik emir protokolünün taşıyıcısı” konumuna yerleştirir.
İki sûrede aynı figür iki farklı fazda görünür:
-
Kadr = iniş
-
Me’aric = çıkış
-
Nebe = duruş
Bu üçlü bağlam düzen döngüsü verir.
3. 50.000 Yıl — Zamanın Uzaması mı, Zamanın Çökmesi mi?
Ayetteki ifade açık:
“miktarı elli bin yıl olan bir gün”
Kur’an’da zaman:
-
bazen dünyevî süre
-
bazen ilâhî yönetim döngüsü
-
bazen hukukî hesap süresi
-
bazen algı değişimi
olarak açılır.
Aynı form başka yerde farklı rakamla geçer:
-
“bin yıl süren bir gün” (Secde 5)
-
“bin yıl gibi” (Hac 47)
Bu üç rakam çelişki değil, farklı bağlam bildirir.
50.000 sayısında işaret edilen şey:
Zamanın “işleyen protokolü” kırılıyor.
Zaman artık:
-
ölçülebilir değil
-
sıra takip eden değil
-
emir taşıyan değil
4. Düzenin Bozulması: “Emir” Sürecinin Kesilmesi
Kur’an’ın kıyamet sahnelerinde en güçlü tema “kaos” değil idari kopuştur.
Bak:
-
“İş bitirildiğinde…” (İnşikak 3)
-
“Her iş için inerler…” (Kadr 4)
-
“O gün kimse tasarruf edemez…” (İnfitar 19)
-
“Hüküm sadece Allah’a aittir.” (Nebe 39)
Bu yüzden zaman:
“işleyen zaman”dan → “tanık zaman”a dönüşür.
5. 50.000 Yılın İşlevi: Kıyametin Fizik-Sosyolojisi
Bu ayet bir “fizikî felaket”ten ziyade:
üzerinden işler.
Burada kritik soru:
Neden “yükselme/çıkma” var?
Çünkü:
-
iniş = düzenin kuruluşu
-
çıkış = düzenin kaldırılması
Bu çift yönlü trafik, Kur’an’da kozmik devlet teorisi gibi işler.
6. Düzen Bozucu Bir Unsur Olarak İnsan
Me’aric’in bağlamını takip edersen:
-
insan tatminsiz (70:19)
-
hırs (70:20)
-
panik (70:21)
-
istisna (70:22-35)
Kıyameti tetikleyen tektonik unsur doğa değil nefsi düzen bozan insandır.
Bu ayet dizisi kıyameti:
“ahlaki bozulmanın kozmik karşılığı”
olarak çizer.
7. Kur’an’ın Büyük Sözü
Bu tabloyu tek cümleye sıkıştırırsak:
Kıyamet, kozmik düzenin değil; kozmik protokolün çözülmesidir.
Bu çözülüş:
-
zaman dilimlerini esnetir
-
yetkileri iade eder
-
bilgiyi durdurur
-
şahitliği başlatır
Rûh figürü burada:
“yaratılışın başlangıcı”ndan,→ “düzenin sona erişi”ne kadar giden ilk → son çizgiyi taşır.
SONUÇ
Bu üçlü birlikte Kur’an’ın kıyametini “çöküş fiziği” değil, çözülüş hukuku olarak tanımlar.
UYARI / HATIRLATMA

Yorumlar
Yorum Gönder