NEBİLERİMİZDEN NUH : BİLİNÇ, METAFOR VE HAKİKATİN EVRENSEL YASALARI
NUH NEBİMİZ: BİLİNÇ, METAFOR VE HAKİKATİN EVRENSEL YASALARI Kur’ân-ı Kerîm’de zikredilen peygamber kıssaları, tarih sahnesinde yaşanıp bitmiş tekil olayların kronolojik birer kaydı değildir. Aksine bu anlatılar, zaman ve mekân sınırlarını aşan, insan psikolojisini, toplumsal kırılmaları ve varoluşsal yasaları (sünnetullah) gözler önüne seren evrensel birer aynadır. İnsanlık tarihinin en büyük dönüm noktalarından biri olan Nebilerimizden Nûh’un kıssası da taşa tutulan bir tebliğ sürecinden insanlığın ikinci kez filizlenişine kadar derin mecazlar, sosyolojik gerçekler ve sarsıcı psikolojik tahliller barındırır. 1. Azmin ve Sabrın Psikolojik Sınırı Nûh Suresi’nde Nebi Nûh’un diliyle şu yakarış aktarılır: "Şüphesiz ben kavmimi gece gündüz (imana) davet ettim." (Nûh, 71:5) Her ne kadar Nûh Suresi'nde doğrudan rakamsal bir süre geçmese de, Ankebût Suresi 14. ayette bu mücadelenin zamansal boyutu açıkça ilan edilir: "Andolsun, Nûh’u kavmine gönderdik. O da onların arasın...
.png)