KURANDAN DERSLER ÇIKARMAK 🌐

“Yetmeyen Nedir: Allah mı, Yoksa İnsanın Doymayan Otorite Arzusu mu?” Kur’an’ın en keskin eleştirilerinden biri, hakikatin yetmediğini iddia eden zihniyete yöneliktir. Bu iddia açıkça dillendirilmese bile, pratikte kurulan dinî yapıların çoğu şu örtük önermeye dayanır: “Kur’an tek başına yeterli değildir.” İşte problem tam olarak burada başlar. Çünkü Kur’an kendisini “eksik” olarak tanımlamaz. Aksine, kendisini tamamlanmış, açıklanmış ve yeterli bir rehber olarak ortaya koyar: “Biz Kitap’ta hiçbir şeyi eksik bırakmadık.” (En‘âm 38) “Bu Kitap, her şey için bir açıklamadır.” (Nahl 89) Buna rağmen ortaya çıkan tablo şudur: Allah yetmez → araya şeyhler, gavslar, kutuplar konur. Kitap yetmez → ikinci, üçüncü kaynaklar icat edilir. Ümmet yetmez → hiyerarşik cemaatler kurulur. Zikir yetmez → ritüel çoğaltımı başlar. İbadet yetmez → aracılı teknikler (rabıta vb.) devreye girer. Takva yetmez → gösterişli zühd formları üretilir. Bu, basit bir “zenginleşme” değil; yetki dev...

Kur’an’sız İman: Şirkle Bulaşmış Bir İnanç Biçimi Giriş: İnandığını Zannedenlerin Büyük Çıkmazı Günümüzde birçok kişi Allah’a inandığını iddia etmekte, ibadetlerini yerine getirdiğini savunmakta ve hatta başkalarını “sapık”, “putperest”, “dinsiz” gibi ithamlarla yaftalamaktadır. Ne var ki bu “inanç”, çoğu zaman Kur’an ile teması olmayan bir geleneksel dindarlığın ürünüdür. Kur’an’a göre ise iman, yalnızca Allah’a yönelmek ve hiçbir aracı koymaksızın O’na teslim olmaktır. Allah’a inanıp da O’na ancak bir “veli”, “peygamber”, “şeyh” veya “evliya” aracılığıyla ulaşabileceğini düşünen bir anlayış, Kur’an’ın açık hükmüyle şirk kapsamına girmektedir. Allah’a Yaklaştırıcılar mı? – Zümer 3 ve Yunus 18 Kur’an, inandığını söyleyip de Allah’a ortak koşanların çelişkisini şöyle anlatır: "Dikkat edin! Halis din yalnız Allah’ındır. O’nu bırakıp da 'Biz onlara sadece bizi Allah’a daha çok yaklaştırsınlar diye ibadet ediyoruz' diyenler varsa, Allah onların aralarında ihtilaf ettikleri şe...