KURANDAN DERSLER ÇIKARMAK 🌐

  KUR'AN'DA KONUŞTURULAN ŞEYTAN İNSANIN ATEŞ YAPISININ TEMSİLİ BİR ANLATIMI MI? Kur'an okunurken ve onun evrensel hitabı üzerinde düşünülürken sorulması gereken en önemli sorulardan biri şudur: Kur'an her anlattığını tarihsel, biyolojik ve bağımsız bir karakter olarak mı sunar; yoksa insanın iç dünyasındaki hakikatleri görünür kılmak için zaman zaman kişileştirme (teşhis) sanatını mı kullanır? Kur'an'ın üslubu incelendiğinde ikinci yöntemin sıkça kullanıldığı görülür. Şehirler konuşur, organlar şahitlik eder, nefis kendini kınar, gök ve yer Allah'ın emrine cevap verir, cehennem "Daha yok mu?" diye seslenir. Bu anlatımların amacı fiziksel varlıkların biyografisini öğretmek değil, insanın anlayışını derinleştirmektir. Bu açıdan bakıldığında İblis ve şeytan kıssası da yalnızca dışarıda yaşayan metafizik bir varlığın hikâyesi olarak değil, insanın kendi iç dünyasında sürekli yaşanan ahlaki mücadelenin temsili bir anlatımı olarak da okunabilir. Bu...

  Kur’an Rahat Bozucu Bir Kitaptır Giriş: İnkar Değil, Uyuşma Sorunu Kur’an’ın asıl muhatabı inkârcılar değildir. En sert eleştirilerini ateistlere değil, kendini doğru yolda sanan dindarlara yöneltir. Çünkü inkâr eden en azından farkındadır; fakat taklit eden, uyuduğunu bilmez. Kur’an’ın sarsıcı dili tam da bu noktada devreye girer: alışkanlıkla yapılan ibadet , sorgulanmayan bilgi ve delilsiz inanç. “Biz atalarımızı bir yol üzerinde bulduk.” (Zuhruf 22) Kur’an bu cümleyi naklederken onaylamaz; tam tersine parçalar. Ardından gelen soru tokat gibidir: “Ya atalarınız akletmiyorsa?” Bilinçsiz Dindarlık: En Tehlikeli Alan Kur’an’a göre cehenneme en hızlı götüren şey günah değildir. Günahkâr bilir ki yanlış yapmaktadır. Asıl tehlike, yanlışı Allah adına yapanlardır . Çünkü bu noktada hata kutsallaşır, eleştiri kapıları kapanır. Namaz kılar ama ne dediğini bilmez. Oruç tutar ama nefsini hiç aç bırakmaz. “Allah emretti” der ama emrin kaynağına bakmaz. Kur’an bu durumu açıkç...

Mezhepler, dindeki tek kaynağı Kur’an kabul etmek yerine Kitap, sünnet, icma ve kıyas gibi farklı kaynakları öne sürerler. Zamanla ise mezhepleri aşan yeni anlayışlar ortaya çıktı. Bu anlayışlar, “tek kaynak Kur’an” fikrine karşı çıkarak, Kur’an’ın yanında “damıtılmış sünnet” anlayışını yaymaya çalışıyorlar. Ne yazık ki bu durum, insanları “Allah katında makbul olan İslam”dan uzaklaştırma riski taşıyor. Peki, bu damıtılmış sünnet anlayışını kimin yorumuna göre benimseyeceğiz? Ali’nin mi, Veli’nin mi? Yoksa oylama mı yapacağız? En çok oy alan mı doğru kabul edilecek? “Kur’an yetmez” diyenlerin aslında Kur’an’a olan inançları tam değildir. Onların inancı, bilerek ya da bilmeyerek şirk koşmaya meyleder. Bu kişiler, İslam’ı bilerek ya da farkında olmadan yozlaştırmak için “iman etmiş” gibi görünebilirler. Kısaca, dışarıdan bakıldığında iyi niyetli görünebilirler, ancak gerçek niyetleri farklıdır. Bu durumun başını ise, dinin tek sahibiymiş gibi davranan ve bazen yüzünüze karşı bile yalan s...