KURANDAN DERSLER ÇIKARMAK 🌐

  Varlık Zincirinin Ahlakı: Kur’an’da Anne-Babaya Şükür ve Borç Giriş: Şükrün Üçlü Denge Noktası Kur’an-ı Kerim, insana yalnızca Rabbinden gelen bir hitap yöneltmez; aynı zamanda onu bir ilişkiler ağı içinde var eden bir emanet varlık olarak tanımlar. Lokman Suresi 14. ayette geçen “Bana şükret; anne ve babana da. Dönüş Bana’dır.” ifadesi, şükrü sıradan bir “teşekkür” sözünden çıkararak insanın hem dünya hem de ahiret yükümlülüğünü belirleyen bir varlık borcu haline getirir. Bu ayet aynı anda üç bağı kurar: Allah’a şükür (kaynak) Anne-babaya şükür (kanal) Dönüş (akıbet) Böylece şükür, üstten gelen nimeti tanımak , aradan gelen emeği teslim etmek , sona doğru giden hesabı unutmamak şeklinde üç kanatlı bir ahlak haline gelir. 1. Benliğin Terbiyesi: Emeği Teslim Etmenin Ahlakı İnsan çoğu zaman kendisini kendi bedeninin, yeteneğinin ve başarısının sahibi zanneder. Modern zamanların “kendini var eden insan” tasavvuru Kur’an'ın nazarında nankörlüğün ilk basamağıdır...

   “Hadis” Meselesi — Kur’an’ın Dilindeki Çarpıcı Tersyüz Etme Kur’ân, hadîs kelimesini birçok yerde insan sözü , boş söz , rivayet , söylenti , uydurulmuş hikâye anlamında kullanır. Lokman 6’daki ifade: وَمِنَ النَّاسِ مَن يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ “İnsanlardan öylesi vardır ki, (Allah’ın yolundan) saptırmak için boş hadis satın alır…” Burada iki şey aynı anda yapılıyor: Hadis kelimesi boş, eğlencelik, din saptırıcı söz olarak çerçeveleniyor. Bu sözler vahyin rakibi olarak konumlandırılıyor. Yani otorite krizi doğuyor: Kitap mı belirleyecek yoksa hadis mi? Bu çerçeve, modern anlamdaki hadis kültü/otoritesi tartışmasıyla ilginç bir şekilde rezonans kuruyor. Çünkü tarihsel süreçte hadis, Kur’an’ın üzerine çıkan bir norm üretti. Lokman Suresi’nde ise tam tersi: Boş hadis ←→ Ayetlerin okunması çatışması var. Lokman’ın Öğüdü — Bir Hadis Mi?  Hayır, Meşruiyet Kur’an’dan Geliyor Sure’de Lokman’ın oğluna öğüt vermesi var. Bu anlatı ilk bakışta “hadi...