KURANDAN DERSLER ÇIKARMAK 🌐

GERÇEĞİN ÖRTÜLMESİ VE ÖTEKİLEŞTİRME: İKİ AYRI DİL Bir Kavramın İki Yüzü İslam düşüncesinde "yok sayma" (küfür), çoğunlukla inanç düzeyinde bir karşıtlık olarak ele alınmıştır. Oysa tek dini kaynağımız olan Kur’an’a baktığımızda, bu durumun sadece bir inanç sorunu değil; bilgi, güç ve toplum alanlarında işleyen bir kavram olduğunu görürüz. Burada, Kur’an’ın özündeki "gerçeği karartma" ile Firavun’un söylemindeki "karşı tarafı dışlama" arasında belirgin bir ayrım vardır: Kur’an’da: Gerçeği örten bilme biçimi (bilgiye dayalı tavır). Firavun’da: Karşıdakini dışlayan siyasi bir araç (toplumsal bölme). Bu ayrım, konuyu inanç tartışmasından çıkarıp toplumsal ve siyasal bir zemine taşır. I. Kur’an’da Gerçeği Örtmek Kur’an’daki kökeniyle bu kavram, özünde “örtmek” demektir. Buna göre gerçeği yok sayan kişi; hakikati gören ama görmezden gelen, açıklanan olasılıklara kapısını kapatan kimsedir. Bu tutumun üç katmanı vardır: Bilgi Katmanı: Gerçekle karşılaşır ama ...

--- 👁️ Kur’an’da Göz ve Görme Görmek Sadece Gözle mi Olur? Kur’an, görmeyi sadece biyolojik bir işlev olarak değil; bilinçli fark ediş, hakikati kavrayış ve içsel uyanışın bir simgesi olarak işler. Göz, sadece fiziksel bir organ değil; basiret (içgörü) ve idrâk (anlama) aracıdır. --- ❌ Gözleri Olduğu Hâlde Göremeyenler “Andolsun, cinlerin ve insanların birçoğunu cehennem için yarattık. Onların kalpleri vardır ama onunla kavrayamazlar; gözleri vardır ama onunla göremezler...” (A’râf 7/179) 🧠 Bu ayet, fiziksel gözün varlığının hakikati görmek için yeterli olmadığını vurgular. Göz var ama görme yoksa, bu bir zihinsel körlük hâlidir. --- 🫀 “Gözler Kör Olmaz, Kalpler Kör Olur” “Gerçekte gözler kör olmaz; ama göğüslerdeki kalpler kör olur.” (Hac 22/46) Burada asıl görme merkezinin göz değil, kalp olduğu anlatılır. Kur’an’a göre bir şeyi “görmek”; onu anlamak, kabul etmek ve fark etmekle tamamlanır. Görme sadece ışıkla değil, şuurla gerçekleşir. --- ♿ Görme Engeli Değil, Bilinç Engeli Kur’...

🌌 Mülk Suresi: Egemenlik mi, Bilinç mi? “Tebâreke” ile başlayan bir evrende, egemenlik sadece mülkü olanın mı, yoksa varlığı bilinçle okuyanın mı?” 🕊️ Girişteki Sarsıcı Çarpışma: “Ellezî halaka’l-mevte ve’l-hayâte li-yeblüvekum eyyüküm ahsenu ‘amelen.” (67:2) “Hanginizin daha güzel iş yapacağını sınamak için ölümü ve hayatı yaratan O’dur.” ❗ Önce ölüm , sonra hayat diyor. Bu terslik, bir “varlık paradoksu”na işaret: Hayat sanılandan sonra mı başlıyor? Yoksa doğumdan önce ölümle mi tanıştık? 🔍 Kozmik Körlük Eleştirisi: “Size işitme, görme ve gönüller veren O’dur. Ne de az şükrediyorsunuz!” (67:23) Burada üç şey veriliyor: Sem‘ (işitme): Hakikati duyma imkânı Absâr (görme): Delilleri fark edebilme Ef’ide (gönüller): Anlamı işleyip vicdanda yargılama gücü Ve hemen ardından gelen tokat gibi bir ifade: “Ama siz yine de şükretmiyorsunuz.” Demek ki şükür , sadece teşekkür değil, hakikati tanıma ve ona göre yaşama bilincidir. 🕳️ Göğe Bakış: Kozmik ...