Göklerin Yarılması
Göklerin Yarılması ve Hakikatin İfşası
Kur’an, varlığın sonunu ve büyük dönüşümü tasvir ederken semavi bir dile sığınır. Göğün yarılması (inşikak), çatlaması (infitar), dürülmesi (tekvir) ve kapı kapı açılması (feth) gibi tasvirler, sadece fiziksel bir felaketi değil; varlık perdesinin yırtılmasını ve "hakikatin" çıplak bir şekilde ortaya çıkışını simgeler. Bu kozmik dil, ilahi mesajın inişi (nüzul) ile ilahi hükmün tecellisi (kıyamet) arasındaki ontolojik bağı kurar.
1. Göğün Fonksiyonu: Gizleyen ve Koruyan Örtü
Kur’an kozmolojisinde sema, sadece boşluk değil; düzenin, otoritenin ve gizliliğin sembolüdür. Enbiyâ Suresi 32. ayette belirtilen "korunmuş tavan" (sekfen mahfûzâ) ifadesi, göğün dünyayı sadece fiziksel etkilerden değil, aynı zamanda gayb alemini insan algısından koruyan bir sınır olduğunu gösterir. Bu bağlamda:
Göğün Yarılması: Sınırın kalkması, örtünün yırtılması ve "bilinmez" olanın "görünür" hale gelmesidir.
Gözdeki Perde: Kaf Suresi 22. ayetteki "Andolsun sen bundan gaflet içindeydin, biz senin örtünü (gıtâeke) kaldırdık; artık bugün bakışın keskindir" ifadesi, dış dünyadaki yarılmanın insanın iç dünyasındaki epistemolojik karşılığıdır.
2. Tekvîr ve İnfitar: Düzenin Çözülüşünden Kayıtların Açılışına
Tekvîr ve İnfitar sureleri, bu süreci birbirini tamamlayan iki evre olarak sunar:
Tekvîr (Dürülme): Güneşin dürülmesi ve yıldızların dökülmesi, fiziksel sistemin mühürlenmesidir. Enbiyâ 104’te belirtilen "Göğü, kitap sayfalarını dürer gibi düreriz" ifadesi, kainatın okunması gereken bir "kitap" olduğunu ve vaktin dolduğunu simgeler.
İnfitar (Açılma): Gökyüzü yarılıp sistem çözüldüğünde, aynı anda "Amel defterleri açılır" (İnfitar, 5). Bu, göğün ilahi bir şahitlik arşivi olduğunu kanıtlar. Göğün yarılması, ilahi kayıtların yeryüzüne saçılmasıdır.
3. İnşikak ve Nebe: Mutlak İtaat ve Kozmik Kapılar
İnşikak Suresi, göğün yarılmasını bir "emir-komuta" ilişkisi içinde sunar: "Gök yarıldığı ve Rabbine boyun eğdiği zaman..." (İnşikak, 1-2). Burada gökyüzü, artık gizleyen bir kalkan değil, emre ram olmuş bir şahittir.
Kapıların Açılması: Nebe Suresi 19. ayetteki "Gök açılmış ve kapı kapı olmuştur" tasviri, dünya ile ahiret, madde ile mana arasındaki engelin kalktığını belirtir. Artık "Gayb" (gizli olan), "Şehadet" (görünen) haline dönüşmüştür.
4. Erime ve Renk Değişimi
Hakikatin tecellisi sadece mekanik bir yarılma değil, aynı zamanda niteliksel bir değişimdir. Rahman Suresi 37. ayette geçen; "Gök yarılıp da erimiş yağ gibi, kıpkırmızı bir gül (varda) haline geldiği zaman" ifadesi, bu sürecin şiddetini ve estetiğini vurgular. Hakikat o kadar yakıcı ve parlaktır ki, gökyüzü bu tecelli karşısında eriyerek form değiştirir.
5. Tarihsel Kıyametler ve İlahi Müdahale
Kur’an’daki bu dil sadece evrensel sonla sınırlı değildir. Firavun, Âd ve Semud gibi kavimlerin helakı anlatılırken de benzer bir "ilahi müdahale" vurgusu yapılır. Bu durumda:
Sistem Çöküşü: Bir toplumun adaleti terk etmesi, kendi semasının (sosyal düzeninin) yarılmasına ve hakikatin (ilahi gazabın) üzerine inmesine neden olur.
Bireysel Kıyamet: Her insanın ölümü, kendi göğünün yarılması ve kişisel kayıtlarının açılmasıdır.
6. Sonuç: Nüzulden İnfitaha
Kur’an’daki kozmik inşikak metaforlarını bir bütün olarak okuduğumuzda şu sonuca varırız: Vahyin gelişi (Enzâl), hakikatin kelâm ile örtülü bir şekilde bildirilmesidir. Göğün yarılması (İnfitar/İnşikak) ise, o kelâmın hükmünün fiilen tecelli etmesidir.
Vahiy, göğün manen yarılıp bilginin inmesidir; Kıyamet ise göğün maddeten yarılıp hesabın başlamasıdır. Dolayısıyla göğün yarılması bir felaket senaryosu değil; sahte perdelerin kalktığı, emanetin sahibine döndüğü ve insanın hakikatle yüzleştiği "Büyük Aydınlanma" anıdır.
UYARI / HATIRLATMA
Yorumlar
Yorum Gönder