KURANDAN DERSLER ÇIKARMAK 🌐

Kur’an’da “Salât” Bağlamında Kavramsal İnşa: Kıyâm, Rükû, Secde, İtikâf, Tavaf ve Tekbir Kur’ân-ı Kerîm’in kavramsal haritası incelendiğinde, her bir kelimenin yüzeydeki ritüelistik anlamının ötesinde, varoluşu, insanı ve toplumu birbirine bağlayan derin bir kök sistemine sahip olduğu görülür. İslam düşünce tarihinde yaşanan en büyük kırılmalardan biri, "dinlerin ölüşü ritüellerin doğuşu ile başlar" sosyolojik gerçeğinde gizlidir. Başlangıçta tevhidî birer devrim ve bilinç inşası olarak vahyedilen kavramlar, zamanla siyasal, fıkhî ve geleneksel süreçlerin etkisiyle şekilsel kalıplara indirgenmiş; dinin ahlaki ve toplumsal özü sembollerin ardında görünmez hâle gelmiştir. Bu bağlamda; Kur’an’ın evrensel hitabında es-Salât , Kıyâm , Rükû , Secde , İtikâf , Tavaf ve Tekbir kavramları, salt fiziksel hareketlerden ibaret birer nüsük değil; bireyin ve toplumun vahiyle kurduğu kurucu bağı, adanmışlığı ve şirke karşı duruşu simgeleyen ahlaki ve aksiyoner birer hayat mimarisidir. 1....

 🧤 KURANA GÖRE; Tekbir Tarih boyunca insanlar çeşitli dinler adı altında bir takım ritüeller icra etmiştir. Bu ritüeller kimi zaman bir suya dalıp çıkmak, kimi zaman bir ineğin karşısında hazır ol da beklemek, kimi zaman bir taşın önünde eğilmek, kimi zaman da bir duvarın karşısında gözyaşı dökmekten ibarettir. “ Dinlerin ölüşü ” adeta “ritüellerin doğuşu” ile başlamış, başlangıçta devrim ve isyan çığlıkları ile başlayan hareket zamanla yerini hedeften uzaklaşan ve taklit halini almaya başlayan, kendi kendini yaratamayan, anlamlandıramayan boyuta taşınmıştır. Söz konusu durum İslam için de geçerli olmuş, Salât ; evrensel bir spor, Hac ; turistik bir gezi, Zekât ; riya ve gösteriş, Oruç ; Rejim yapmanın bir diğer yolu haline dönüşmüştür. Kendi kendini yaratamayan, yeniden anlamlandıramayan, var oluş ve konuş sebebini, hikmetini, hayat üzerinde tesis etmeyen ritüel dinin çürümesine ve yozlaşmasına sebep olmuştur.   Öyleyse İslam’ın yozlaşması ritüel...