KURANDAN DERSLER ÇIKARMAK 🌐

Dinin Yeniden Cahiliyeye Döndürülmesi Kur’an’ın en sarsıcı ayetlerinden biri olan Kur'an’daki Ali İmran 144, yalnızca Uhud Savaşı’nın psikolojisini anlatmaz; dinin nasıl bozulabileceğine dair tarih üstü bir uyarı yapar: “Muhammed ancak bir resuldür. Ondan önce de resuller gelip geçmiştir. Şimdi o ölür veya öldürülürse ökçeleriniz üzerinde geriye mi döneceksiniz?..” Buradaki “ökçeler üzerinde geriye dönmek”, sadece savaştan kaçmak değildir. Ayetin asıl çarpıcı yönü, vahyin inşa ettiği bilinçten kopup yeniden cahiliyeye dönme tehlikesidir. Çünkü Mekke müşrikleri de Allah’a inanıyordu. Onlar inkârlarını “Allah yok” diyerek değil; Allah’ın dinine ortaklar, aracı otoriteler, kutsal gelenekler ve atalar dini ekleyerek ortaya koyuyorlardı. Kur’an’ın mücadele ettiği sistem tam olarak buydu. Bugün de birçok insan dini, Kur’an’ın kendisiyle değil; tarihsel rivayetlerle, mezhep kabulleriyle, şeyh kültleriyle, kutsallaştırılmış alim sözleriyle ve atalardan gelen geleneklerle tanımlıyo...

Bu Kur’an’ı Değiştir ya da Yenisiyle Gel” Diyen Zihniyet Nebî Hayattayken Söylenenin, Vefat Sonrası İnşası “ Bize bundan başka bir Kur’an getir ya da bunu değiştir. ” (Yûnus 10/15) Bu cümle, yalnızca tarihsel bir itiraz değildir. Bu cümle, vahyin otoritesine karşı insan merkezli din üretme arzusunun ilk açık ilanıdır.  Kur’an’ın muhatap aldığı bu zihniyet, Nebî hayattayken açıktı; çünkü vahiy vardı, cevap vardı, tashih vardı. Peki aynı zihniyet, Nebî’nin vefatından sonra ne yaptı? 1. Kur’an’ı Değiştiremediler, Ama Yetkisini Parçaladılar Kur’an açıkça korunmuştur: “ Şüphesiz o zikri biz indirdik, onu mutlaka biz koruyacağız.”(Hicr 15/9) Metne dokunamadılar. Ayetleri silemediler. Mushafı değiştiremediler. Ama Kur’an’ın tek başına hüküm koyma yetkisini dağıttılar. Ayetin yanına “ama” koydular. Kur’an’ın yanına “başka kaynaklar” eklediler. Allah’ın hükmünün yanına “beşerî açıklamaları” ortak ettiler. Böylece Kur’an okunan ama belirleyici olmayan bir metne dönüştürüldü. 2. “Yenisini Get...