KURANDAN DERSLER ÇIKARMAK 🌐

Sınır ve Sonsuzluk: “Vakit”, “Dehr” ve “Ecel” Ekseninde İnsanın Varlık Algısı Kur’an-ı Kerim, fiziksel evrenin işleyişini açıklayan bir fen kitabı değildir; insanın varoluşsal serüvenine, sınırlarına ve sorumluluklarına dair bir rehberdir. Bu rehberlik, zamanın farklı katmanları üzerinden insanın kendini konumlandırmasını sağlar. Kur’an’da zaman, tek boyutlu bir akış olarak değil; “Dehr”, “Vakit” ve “Ecel” kavramlarıyla çok katmanlı bir ontoloji içinde sunulur. Bu üçlü yapı, insanın hiçlikten varlığa gelişini, bu varlık içindeki sorumluluğunu ve kaçınılmaz sonunu birlikte anlamlandırır. 1. “Dehr”: Mutlak Oluş ve Unutulmuş Başlangıç “Dehr” kavramı, Kur’an’da insanın varlık sahnesine çıkmadan önceki “anılmayan” halini ve mutlak zaman ufkunu ifade eder. İnsan Suresi’nin ilk ayeti bu hakikati çarpıcı bir şekilde dile getirir: “İnsanın üzerinden, henüz anılan bir şey olmadığı uzun bir zaman (dehr) geçmedi mi?” (İnsan, 1) Burada “Dehr”, ölçülebilir bir zaman dilimi değil; insanın yokl...

🌗 KURANDA NAMAZ VAKİTLERİ On beşinci yüzyılda inşa edilen ilk saatler ve saat kuleleri, Ortaçağ’ı sona erdiren önemli bir gelişme olarak tarih sahnesinde yer alır.  Zaman, tarihsel süreç içinde, mekanik saatin icadı ve ölçü birliğinin toplumsal yapılar içinde yayılmasıyla birlikte, doğrudan “yer” ve bedenle ilişkilendirilmişken, bu noktada Rönesans'ın zaman ve mekan kavramlarında yaptığı devrim, Aydınlanma hareketinin temellerini atmış ve modern düşüncenin ilk adımlarını atmıştır. Bu dönemde, doğa üzerinde insanın hakimiyet kurması, insanın özgürleşmesinin koşulsuz bir sonucu olarak görülmüştür.  Artık insan, kendini doğadan soyutlayarak özgürlüğünü kazanmıştır. 18. yüzyılda yaygınlaşan yürüyüş pratiği, doğanın bir manzaraya dönüşmesinin en belirgin göstergelerinden biridir.  Doğa, artık tarif edilemez olmaktan çıkmış, rasyonel bir biçimde düzenlenmiş ve bir bakıma fethedilmiştir. Sanayi Devrimi ile birlikte ise, mekan ve zamanın düzenlenmesi sadece insanın özgürlü...