KURANDAN DERSLER ÇIKARMAK 🌐

O’na yönelin, O’ndan sakının, salâtı ikame edin ve müşriklerden olmayın. Dinlerini parça parça eden, hiziplere ayrılanlardan… Her hizip, kendinde olanla sevinip böbürlenir.” (Rûm 31–32) ​HİZİP AYRILIR, İSİM DOĞAR: DİNİN PARÇALANMA MEKANİĞİ ⛔️ ​Kur’an, dinin bozulmasını çoğu zaman bir inkâr meselesi olarak değil, bir parçalanma süreci olarak tarif eder. İnanç bütünüyle reddedilmez; aksine bölünerek "mülkiyet altına" alınır. Bu bağlamda Kur’an’ın müşrik tanımı, yalnızca putlara secde edenlerle sınırlı değildir. Müşriklik; Allah’ın indirdiği hakikati parça parça eden, sonra da bu parçaları kimliklere ve isimlere dönüştüren zihniyettir. ​1. İsimlendirme: Ayrılığın Meşruiyeti ​Rûm Suresi bu durumu çarpıcı biçimde açığa çıkarır: “Dinlerini parça parça edenler ve hiziplere ayrılanlar… Her hizip, kendinde olanla sevinir.” (30:32). Bu ayet bir tarih anlatısı değil, sürekliliği olan bir sosyolojik yasadır. ​Din parçalandığı anda doğal bir refleks doğar: İsimlendirme. Çünkü isi...

Tek Bir Kelimeye Çağrı: Kur’an’da Din Üstü Teslimiyet, Nuhî Miras ve İbrahimî Duruş Kur’an, insanlığı dinî kimliklere değil, tevhid merkezli bir hakikate çağırır. Bu çağrı, tarihsel bir kimlik değil, evrensel bir ilkeyle temellenir: Allah’a hiçbir şeyi ortak koşmamak ve sadece O’na yönelmek.  Bu çalışmada, Kur’an’ın “tek kelimeye” çağrısı (Âl-i İmrân 3/64), İbrahim’in örnekliği (3/67) ve Nuhî miras (Saffât 37/83) üzerinden incelenerek, modern dünyada dinî kimliklerin neden ayrıştırıcı ve sınır çizici hale geldiği tartışılacaktır.  Makale, Kur’an’ın evrensel hitabının altını çizerken, vahyin tarihsel sürekliliğine dayalı bir tevhid öğretisini savunur. --- 1. Giriş: Kimliklerin Ötesine Geçen Bir Hitap Kur’an kendini “bütün âlemler için bir öğüt ve uyarı” (Furkân 25/1) olarak tanımlar.  Bu tanım, mesajın evrenselliğini, dil, kavim, coğrafya ve zamanla sınırlı olmadığını ortaya koyar.  Ancak tarih içinde bu mesaj, belirli kişi, kavim ya da mezheplerle özdeşleştirilmiş ve...