NEBİYİ GÖĞE ÇIKARMADAN İMAN EDEMEYENLER
NEBİYİ GÖĞE ÇIKARMADAN İMAN EDEMEYENLER Kur’an’a Göre İmanın Ölçüsü: Hakikat mi, Mit mi? Tarih boyunca birçok toplum, hakikati olağanüstü anlatılarla süslemeden kabullenememiştir. Nebiler, mesajlarıyla değil; göğe çıkmaları, mucize göstermeleri, doğaüstü tasvirlerle yüceltilmeleri üzerinden meşrulaştırılmıştır. Oysa Kur’an, bu eğilimi açıkça sorgular. Çünkü Kur’an’a göre iman, aklî ve ahlâkî teslimiyettir; mitolojik bir hayranlık değildir. Bu makale, “Nebiyi göğe çıkarmadan iman edemeyen zihniyetin” Kur’an tarafından nasıl eleştirildiğini ve bu yaklaşımın tevhid açısından ne tür sapmalara yol açtığını ortaya koymayı amaçlamaktadır. 1. Kur’an’da Nebi: İnsan Olan Elçi Kur’an, nebileri ısrarla “beşer” olarak tanımlar: “De ki: Ben de sizin gibi bir insanım; bana vahyediliyor…” (Kehf 18/110) Bu vurgu tesadüf değildir. Çünkü insanüstü bir nebi tasavvuru, mesajın örnek alınabilirliğini ortadan kaldırır. Eğer nebi göğe çıkan, fizik yasalarını aşan, insan üstü bir varlıksa; onun ahlâkı, sabrı v...