Duasızlığın Kibri
Duasızlığın Kibri: Kur’an’da Değerin Ölçüsü Değer Nereden Gelir? Kur’an, insanın değerini sahip olduklarıyla değil; yöneldiği yerle ölçer. Bu ölçünün en çarpıcı ifadesi Furkân Suresi 77. ayette yankılanır: “De ki: Duanız olmasa Rabbim size ne diye değer versin?” ⚠️ Bu cümle bir teselli değil, bir ikazdır . İnsan onurunun kaynağını yerinden oynatan, modern insanın en büyük yanılgısını hedef alan bir yüzleştirmedir. Dua: Zayıflık Değil, Konum Bildirimi Dua çoğu zaman yanlış anlaşılır. Zayıflık anlarının sığınağı, çaresizlik refleksi gibi görülür. Oysa Kur’an’da dua, insanın varoluşsal konumunu beyan etmesidir. Dua eden insan şunu söyler: Ben mutlak değilim. Ben kendime yeterli değilim. Ben bir merkeze yöneliyorum. Dua etmeyen ise sessizce şunu ilan eder: “Ben kendime yeterim.” Bu sessizlik masum değildir. Kur’an bu hali istikbâr olarak adlandırır. Mü’min 60: Duanın Karşıtı Günah Değil, Kibir Mü’min Suresi 60. ayet, dua etmemenin ahlaki mahiyetini açıkça ortaya koyar: “Rabbiniz ...