Asa ile TAŞ'a vurma 🔨
.jpg)
✒️🔨 Asa ile TAŞ'a vurma
“Sonra da kalpleriniz katılaştı; işte onlar taş gibidir, hatta daha katıdır…”
(Bakara 2:74)
Bu sertleşme, Kur’an’da başka pasajlarda da “kalbin kilitlenmesi” ile ifade edilir:
“Onların kalpleri üzerine kilitler mi var?”
(Muhammed 47:24)
Ve:
“Allah kalplerini mühürledi.”
(Bakara 2:7)
Bu temanın tamamlayıcı tarafı ise yumuşama ve açılmadır. Zümer 39:23’te vahyin kalpleri nasıl ürperttiği, yumuşattığı şöyle anlatılır:
“Derileri ve kalpleri Allah’ın zikrine karşı yumuşar.”
(Zümer 39:23)
Dolayısıyla taş Kur’an’da sadece sertlik değil, sertliğin çözülme potansiyelinin de sembolüdür.
Bakara 2:74’teki üç taş/kalp tipi
Ayet üç farklı dönüşüm tipinden söz eder:
1. Irmak fışkıran taşlar
“…taşlardan öyleleri vardır ki onlardan ırmaklar fışkırır.”
Bu, katılığa rağmen vahyin dokunuşuyla bereket ve hayat üreten kalpleri temsil eder. Kur’an’da su–hidayet ilişkisi sıklıkla geçer:
“Biz, gökten bir su indirdik; onunla her çeşit bitkiyi bitirdik…”
(En’âm 6:99)
Ve:
“Ölü toprağa hayat veren biziz.”
(Fussilet 41:39)
Burada toprağı dirilten su, kalbi dirilten vahyin mecazî karşılığı olur.
2. Yarılıp sudan nasiplenen taşlar
“…öyleleri vardır ki yarılır da ondan su çıkar.”
Bu, tam teslim olmasa da çatlak açan, imana kapı aralayan kalplerin sembolüdür. Kur’an bunu şöyle tasvir eder:
“Kalplerinde hastalık vardır.”
(Bakara 2:10)
Buradaki “hastalık”, imanın tam hâkim olamamasını ama bütünüyle yok olmamasını ima eder.
3. Korkudan düşen taşlar
“…öyleleri vardır ki Allah’ın haşyetinden düşerler.”
Bu tipte haşyet vardır fakat dönüşüm yoktur. Tıpkı Kur’an’ın şu uyarısında olduğu gibi:
“Korktular ama yine dönmediler.”
(Tevbe 9:45’in bağlamsal mesajı)
Musa’nın Asâsı ve Taşın Yarılması (Bakara 2:60 / A‘râf 7:160)
Taş–kalp sembolizmi Musa kıssasında asâ üzerinden bir kıvrım alır:
“Musa kavmi için su aradı; ‘Asânla taşa vur!’ denildi. Ondan on iki pınar fışkırdı…”
(Bakara 2:60)
Bu anlatım A‘râf 7:160’ta ayrıntılandırılır:
“Biz onları on iki kabile (ümmmet) yaptık… Asâsını taşa vurdu; ondan on iki pınar fışkırdı…”
Asânın sembolik karşılığı Kur’an dilinde vahiy–emir–peygamberî müdahaledir. Nitekim başka bir pasajda Musa’ya şöyle denir:
“O (asâ) senin yardımına yarar; başka işler de görürsün.”
(Tâhâ 20:18)
Taş–Kalp–Kabile Üçgeni
Bu noktada sembolik yapı şöyle açılır:
✔ Taş → kalp katılığı
✔ Asâ → ilâhî emir / peygamber daveti
✔ Pınar → hidayet/rahmet
✔ On iki pınar → topluluk içi farklılaşmış eğitim damarları
Bu farklılaşma aynı zamanda toplumsal-teolojik bölünmeye işaret eder. Kur’an, İsrailoğulları’nın tarihsel olarak bölünmeye yatkın yapısını başka yerlerde hatırlatır:
“Birbirinize düşman oldunuz.”
(Bakara 2:36 bağlamında ilk bölünme teması)
Ve daha doğrudan:
“Onlar fırkalara ayrıldılar.”
(Mü'minûn 23:53)
Dolayısıyla on iki kabile, hem eğitsel yönlendirme hem fitne riski barındırır.
Bölünmenin Çift Yüzü
Kur’an bu ikili durumu hem rahmet, hem imtihan olarak işler:
“Sizi kabileler ve halklar yaptık ki tanışasınız.”
(Hucurât 49:13)
Bu rahmet boyutudur.
Fakat aynı zamanda:
“Herkes kendi partisinin (hizbin) yanında sevinmektedir.”
(Rûm 30:32)
Bu ise hizipleşme fitnesidir.
Sonuç: Tevhid–Çeşitlilik Dengesi
Musa’nın asâsıyla taşa vurması sadece bir mucize değil; kalp terbiyesi, toplumsal eğitim ve tevhidî birlik–farklılık dengesi üzerine çağlarüstü bir uyarıdır. Kur’an, parçalanmanın bazen rahmet (Hucurât 49:13), bazen fitne (Rûm 30:32) olabileceğini bildirerek dengeyi hatırlatır.
Bu metinlerde yer alan görüş, yorum ve çıkarımlar, beşerî çabanın bir ürünüdür.
Lütfen her ifadeyi Kur’an’ın bütünüyle değerlendirin; ayetlerin rehberliğinde tartın, ölçün ve doğrulayın. Hakikatin tek ölçüsü Allah’ın kitabıdır. Yanlış varsa bize, doğru varsa Allah’a aittir.
Yorumlar
Yorum Gönder