KUR’AN’DA SAMİRİ VE BUZAĞI KISSASI 🐮
🐮 KUR’AN’DA SAMİRİ VE BUZAĞI KISSASI – GÜNÜMÜZE YANSIMALARI
Kur’an-ı Kerim, hayatın ve insan tabiatının evrensel yasalarını önümüze serebilmek adına geçmiş toplumlardan örnekler verir. Bu anlatımların merkezinde ise sıklıkla Nebi Musa ve İsrailoğulları yer alır. Kıssalar; tarihi birer hatırat veya geçmişte yaşanıp bitmiş anlatılar değildir. Aksine günümüz insanına, modern toplum yapısına ve zihniyet kalıplarına tutulmuş birer aynadır.
İsrailoğulları’nın Firavun’un zulmünden kurtuluşu, ilahi yardımın en somut göstergelerinden biriydi. Deniz yarılmış, Musa ve kavmi kurtulmuş, zalim sistem boğulmuştu (Şuara 26/63-68). Ancak bu büyük mucize bile toplumun ilahi iradeye tam bir güven duymasını sağlayamadı. Kökleri zayıf, samimiyeti şüpheli bir inanç yapısına sahiptiler; zira köleleştirilmiş bir zihniyetin en belirgin vasfı, somut ve görünür olana sığınma arzusudur (Bakara 2/55).
Mısır’ın Ziynetlerinden Samiri’nin Buzağısına
Musa, Tur Dağı’na Allah ile sözleşmeye gittiğinde kavmini kardeşi Harun’a emanet etti. Bu yokluk sürecini fırsat bilen Samiri adında bir figür ortaya çıktı (Taha 20/85). Samiri, toplumun zaaflarını, kökleşmiş putperestlik eğilimlerini ve somut bir ilah arayışını son derece profesyonelce analiz etmişti.
Halk, Mısır’dan yanlarında getirdikleri ziynet eşyalarını, yani servetlerini ve maddiyatlarını Samiri’nin yönlendirmesiyle ateşe attı. Samiri, bu eritilmiş altınlardan böğüren (ses çıkaran) bir buzağı heykeli imal etti:
"Samiri, erimiş altından böğüren bir buzağı yaptı. 'İşte sizin ve Musa’nın tanrısı budur' dediler." (Taha 20/88)
Buradaki buzağı sıradan bir heykel değil; sermaye, gösteriş ve gürültünün birleşimiydi. Böğürmesi, nesnenin çekiciliğini ve kitleleri büyüleyen etkileyiciliğini simgeliyordu. İsrailoğulları, Allah’a ve O’nun görünmeyen adaletine güvenmek yerine; dokunabildikleri, görebildikleri ve sesini duyabildikleri bu altın buzağıya dakikalar içinde teslim oldular. Onca mucizeyi yaşayan kafa aynı kafaydı; iki altına, iki tatlı söze ve etkileyici bir gösteriye tav olup davalarını sattılar.
Samirilik: "Ben Onların Göremediğini Gördüm"
Samiri’nin duruşunu ve metodolojisini en net özetleyen ifade Kur'an'da şöyle geçer:
"Samiri dedi ki: Ben onların göremediği bir şeyi gördüm. Elçi'nin öğretilerinden bir parça aldım ve attım; içimdeki benliğim bana bunu hoş gösterdi." (Taha 20/96)
Samirilik tam olarak budur: Nebinin yokluğunda, onun adından ve öğretisinden bir parça alıp; arzusuna, çıkarına ve sermayesine uygun yeni bir din ve ritüel üretmektir.
Samiri, Tevhid inancının özgürleştirici gücünü fark etmişti. Ancak bu dikey bağlılığın, kitleler üzerindeki kendi egemenliğini yıkacağını biliyordu. Bu yüzden dini tamamen reddetmek yerine; dinden parçalar alıp, içerisine kendi arzusunu ve kitlelerin estetik beklentilerini katarak melez bir inanç icat etti.
Milenyum Samirileri ve Modern Buzağılar
Bugün de Samiri felsefesi ortadan kalkmış değildir; aksine biçim değiştirerek kurumsallaşmıştır.
Günümüz dünyasında kitleleri yönlendiren medya, sermaye, tüketim kültürü ve güç odakları modern buzağıları temsil eder. Ancak bunun en tehlikeli boyutu, din kisvesi altında yürütülen faaliyetlerdir. Elçi aramızda yokken onun adına söz söyleyen, dinden bir parça alıp üzerine kendi uydurmalarını, rivayet külliyatlarını, çıkar ilişkilerini ve şekilciliklerini ekleyen "Milenyum Samirileri", sahte iktidarlarını sürdürmektedir.
Asıl Levha Gölgeleniyor: Toplum, asli kaynak olan Kur'an'ın rehberliğinden uzaklaştırılmakta; bunun yerine hiyerarşik yapıların ürettiği ikincil kaynaklar, rehberler ve kutsallaştırılmış otoriteler konulmaktadır.
Din Ticareti ve Şekilcilik: Din, adeta bir pazarlama nesnesine dönüştürülmüştür. Hakikati aramak yerine "dokunulabilir, hissedilebilir, ritüellere boğulmuş" ve vicdan rahatlatan yüzeysel bir inanç modeli kitlelere sunulmaktadır.
Sürü Psikolojisi: Tıpkı Samiri'nin buzağısının böğürmesine kapılanlar gibi, günümüz insanı da kalabalıkların ve sahte otoritelerin çıkardığı gürültünün peşinden sürüklenmektedir.
Nebi Muhammed, vahyin aslını yani "levhaları" bizde bırakmıştır. Ancak insanlık, Furkan Suresi 30. ayette belirtilen acı gerçekle karşı karşıyadır: "Rabbim! Kavmim bu Kur’an’ı terk edilmiş / yalnız bırakılmış bir halde bıraktı."
Sonuç: Hakikate Dönüş
Samirilerin ürettiği yaldızlı buzağılar, altın kaplama sistemler ve yapay din algıları ne kadar cazip görünürse görünsün; hakikatin karşısında yok olmaya mahkûmdur. Onların ürettiği tüm bu yapay ilahlar, değersizleşip erimeye mahkûmdur.
Kıssa bize açık bir uyarıda bulunur: İnsan yapımı ilahlardan, şekilci din anlayışlarından, sermayeye ve güce tapan zihniyetlerden uzaklaşmak şarttır.
Asıl levha—yani Allah'ın kitabı—yere düşüp parçalanmamıştır. O, hâlâ anlaşılmayı, üzerine düşünülmeyi ve hayata yön vermeyi beklemektedir. Yaratıcıya dönmek, el yapımı zihinsel putları terk etmek ve vahyin aydınlığına sığınmak, her çağda insanı özgürleştiren tek yoldur.
UYARI / HATIRLATMA
Bu metinlerde yer alan görüş, yorum ve çıkarımlar, beşerî çabanın bir ürünüdür.
Lütfen her ifadeyi Kur’an’ın bütünüyle değerlendirin; ayetlerin rehberliğinde tartın, ölçün ve doğrulayın. Hakikatin tek ölçüsü Allah’ın kitabıdır. Yanlış varsa bize, doğru varsa Allah’a aittir.
Yorumlar
Yorum Gönder